آینده ناتو؛ خروج از افغانستان هجوم به قطب شمال؟

به نظر می رسد متحدان امریکا مخالف فرستادن سربازان بیشتر ناتو افغانستان هستند. این در حالی است که به گفته ی مقام های دفاعی، مقام های پنتاگون از باراک اوباما، رییس جمهور امریکا، می خواهند  که در سیاست خارجی این کشور تغییر بیاورد و تنها کمک ناتو را در ساحات دیگر مانند آموزش پولیس و تقویت دموکراسی در افغانستان بجوید.
اوباما هنگامی که مصروف کمپاین ریاست جمهوری اش بود، از ناتو افزایش سربازان در افغانستان را طلب کرد. اما، مقام های امریکایی می گویند که متحدان این کشور در ناتو تمایلی به تحریک اکثریت شهروندان خود که مخالف درگیری عمیق کشورشان در جنگ افغانستان هستند، ندارند، و اوباما با دعوت های بی فایده از آنها سرمایه ی سیاسی خود را تلف می کند.
یکی از مقام های دفاعی امریکا که اجازه ی اظهار نظر عمومی در باره ی این موضوع را نداشت، گفت، «مشکل در این است که سیاست[برای اروپایی ها منطقه ای] محلی است. هیچ رای دهنده ای نمی خواهد که اروپا به مدت زیاد در افغانستان بماند».
 یک مقام دفاعی دیگر گفت، «هنوز خسته نشده ایم (برای به دست آوردن سربازان بیشتر از جانب متحدان) اما، در این جا مشخص است که آب فراوان وجود دارد، ولی شما قطره های آن را از لای صخره ها به دست آورید».
از خود می پرسم که ناتو پس چه کار می خواهد بکند، اگر در جای مانند افغانستان که ضرورت است، نمی جنگد؟ بعد این موضوع را در وال استریت ژورنال خواندم:
دبیر کل این سازمان نظامی گفت که ناتو نیاز به حضور نظامی در قطب شمال دارد، جای که در اثر گرمایش زمین، یخ های راه های دریایی در حال آب شدن هستند و قدرت های بزرگ برسر منابع انرژی سرشار محفوظ آن هجوم آورده اند.
فرماندهان ناتو و قانوندانان در مرکز آیسلند جمع شدند و گفتند که آب شدن یخ های قطب شمال چشم انداز جدیدی از رقابت و رابطه ی نه چندان گرم را میان کشور های قدرتمند به وجود آورده است.
آقای یاپ دی هوپ شیفر به خبرنگاران گفت، «آخرین چیزی که می توان فرض کرد، جنگ نظامی است، اما، باید در قطب شمال حضور نظامی داشت. حضور نظامی چیزی دور از انتظار نیست. در کنار حضور نظامی، ما نیازمند همکاری های سیاسی و اقتصادی هستیم».
باز کردن راه های یخ زده دریا ها به وسیله ی یخ شکن های تهدیدگر، رابطه ی دیالکیتکی کشورها را، با اعلام رقابت بر سر قطب شمال، پیچیده می سازد؛ به ویژه که اکتشاف و استخراج گاز و نفت در مناطق غیرقابل دسترس، حالا قابل دسترسی شده است. آقای شیفر گفت، شرکت روسیه، ناتو  و سایر کشور ها در جلوگیری از برخورد نظامی در آینده اساسی است.
حالا، چالش ها و منازعاتی را که از آب شدن یخ های قطب شمال به وجود می آید، جدی می گیرم، و این منطقه به توپ فوتبال میان امریکا، کانادا، روسیه و کشورهای شمال اروپا تبدیل می شود. از این رو خوشحالم که ناتو دارد به صورت استراتژیک در باره ی منطقه فکر می کند. اما، هنوز یک مقدار غمگینم که پیروزی در افغانستان به صورت روز افزون به صورت جنگ کاملا امریکایی در می آید، و ناتو با عوض کردن توجهات خود، دیگر در صف مبارزه با تروریزم نخواهد بود.
بعد در هفته نامه آلمانی اشپیگل خواندم:
در سپتامبر سال گذشته، روح جنگ سرد به ناگهان، زمانی به مرکز رویدادهای ژیوپولتیکی بازگشت که نمایندگان بیش از ده کشور، از جمله وزیر دفاع آقای اناتولی سدریاکوف، به «زمین الکساندر» در سرحد شمالی روسیه در قطب شمال، پرواز کردند. آنها به زودی موافقت کردند که «  قطب شمال باید پایگاه استراتژیک روسیه به خاطر مواد خام باشد». نیکولای پتروشف، دبیر شورای امنیت روسیه، سریعا خاطر نشان ساخت که «اگر ما در آنجا فعالانه عمل نکنیم، ما به سادگی بیرون خواهیم ماند».
گروهی از مردان قدرتمند تصمیم گرفتند که استراتژی جامع برای توسعه قطب شمال تا سال ۲۰۲۰ آماده شود. اسناد آن در همین هفته منتشر خواهد شد. بعضی از موضوع های آن قبلا انتشار یافته که در آن لحن مصالحه ناپذیری آشکار است، « احتمال این موجود نیست که جنگ بر سر مواد خام معنای نظامی داشته باشد».
به نظر می رسد که روسیه، کشوری که یک سوم خاک اش در حلقه ی قطب شمال واقع شده، ثابت می سازد که نگرانی کشورهای غربی همسایه آن بی جهت نیست. این قدرت اتومی، به زودی بازوان خود را دور تا دور سواحل یخی قلمرو خویش حلقه خواهد زد.
بسیار خوب، این افغانستان نیست، اما، قطب شمال در حال تبدیل شدن به یکی از مناطق بسیار مهم است، و اگر ناتو، در حالی که روسیه در حال بررسی گزینه های پرخاش جویانه است،  کمکی به رشد امنیت و باز کردن درهای تجارت در آن منطقه کرده بتواند، من فکر می کنم که یک ماموریت با ارزش متحدان ناتو است. بسیار جالب است که حکومت بوش، یازده روز قبل از این که رازها آشکار شود، بخش امنیت ملی ریاست جمهوری در باب سیاست قطب شمال را نهایی ساخت. این یک بیانیه بسیار خوب و جامع بود که بسیاری از مفاد آن به سیاست های تیم اوباما انتقال خواهد یافت. این سیاست ها را حتا تغییرات آب و هوا نیز تغییر نخواهد داد.

دکمه بازگشت به بالا