در دو جستار قبلی (8صبح، 14 اسد و 24 اسد 1391) تلاش کردم تا هویت شهروندی را به مثابه گزینه دموکراتیک و فراگیر در برابر هویتهای قومی و هویتهای فرهنگی قرار دهم. هویت سیاسی- حقوقی افراد بهمعنای نفی هویتهای فرهنگی آنها نیست، بلکه بهدلیل واقعیتهای یک جامعه دموکراتیک و ایجابات آن، هویت شهروندی، میتواند هویت کلان باشندگان یک سرزمین باشد که رابطه آنها را با دولت و قدرت سیاسی تنظیم میکند. هویتهای دیگر در چنین متنی، تالی میباشند. چند روز پیش به اعلان یک سخنرانی از پروفیسور توماس مایر برخوردم که از چشمانداز مباحث مطرح شده از جانب من در مقالههای یادشده، واجد اهمیت میباشد. با تاسف نتوانستم متن اصلی سخنرانی او را پیدا کنم. در اینجا میخواهم از تزهای پروفیسور مایر که با دیدگاههای وی آشنایی دارم، برای روشنشدن بیشتر بحث مورد نظر خود استفاده کنم.



انديشه