در کتاب «سیمرغهای بیآشیانهی البرز» بیشترینه سرودههای شاعر در غربت گردآوری شده است. من در این بخش، به همین سرودهها توجه دارم. سیمرغهای بیآشیانهی البرز، یک نام نمادین است. تعبیرهای گستردهای میتوان از آن ارایه کرد. شاید بتوان گفت که یکی از این سیمرغهای بیآشیان، خود شاعر باشد. یا این سیمرغ-های بیآشیان میتواند نمادی باشد برای تمام آوارگان این سرزمین. شاید اینجا سیمرغ همان آزادی است که آشیان خود را از دست داده است. یا همان خراسان از دست رفته است.



فرهنگ و ادب