تا چند روز دیگر وارد سال 1391 خورشیدی میشویم. شاید شمار اندکی از ما در پیوند به مفاهیم و چگونگی پیدایش واژههایی همچون روز، ماه و سال فکر کرده باشیم. در بارهی گاهشماری (تقویم) و تاریخچهی پیدایش آن شاید بتوان به قدمت تاریخچهی بشر اشاره کرد و آثار تصویری، بناها و اشیای باقیمانده از گذشته شاهد این مدعاست.
انسان آنگاه که پا به عرصهی وجود نهاد، درصدد دست یافتن ابزاری برآمد تا بتواند با برنامهریزیهای درست و دقیق، حداکثر بهرهمندی را از زمان برای غلبه بر موانع و مشکلات موجود در پیشگیرد و موجبات لازم را برای استمرار حیات خویش بیش از پیش فراهم سازد. در این راستا این موجود متفکر، با تفکر در پیوند آسمانها و زمین و چگونگی استقرار سیارات و ستارگان و حرکت هماهنگ آنها و قوانین حاکم بر این امور، به نوآوری جدیدی دستزد که بعدها به تقویم و گاهشماری شهرت یافت، لکن این ابزار سنجش و تقسیم زمان، در برخورد با فرهنگها و نیازهای اجتماعی در زمانها و مکانهای گوناگون در سطح جهان، صورتهای متفاوتی یافت و به تبع آن، نامهای مختلفی به خود گرفت که یکی از آنها تقویم خورشیدی است.