امروزه زنان بخشی از جامعه شاغل کشور را شکل می‌دهند. هرچند زنان همواره بخش کاملا فعالی در جامعه بوده‌اند. اما معمولا تلاش شده است این فعالیت در فضای خانه و خانواده محدود بماند. زنان در جوامع روستایی و سنتی، با کارهایی بسیار سخت درگیرند و مسوولیت‌های بسیار زیادی بر عهده دارند. اما سهم آنان در مشاغل رسمی و دولتی، مشاغل آزاد، اداره‌ی امور و سازمان‌ها مساویانه نیست؛ هرچند نباید انتظار داشت چنین باشد. آن‌چه می‌تواند جامعه را به ثبات و امنیت اجتماعی سوق دهد، استفاده‌ای مناسب از ظرفیت‌های افراد در نقش‌های مناسب خودشان است. این واقعیت که زنان می‌توانند مدیران خوبی برای خانواده و تربیت فرزندان باشند،‌ چیزی است که تحقیقات علمی نیز آن را تایید می‌کند؛ اما نباید این موضوع را بدون توجه به سایر توانایی‌های زنان و بدون درنظر گرفتن تفاوت‌های فردی پذیرفت. زنان علاوه بر این‌که در مدیریت خانه و تربیت فرزندان ظرفیت‌های بیشتر و مناسب‌تری نسبت به مردان دارند، در برخی مشاغل و سطوح مدیریتی نیز می‌توانند قوی‌تر از مردان عمل کنند. پذیرفتن تفاوت‌های جنستی و هم‌چنین تفاوت‌های فردی در این باره بسیار مهم است.