چهارمین سوال از معاون ریاست جندر، حقوق بشر و اطفال وزارت امور داخله در خصوص ایجاد بخش «آمبودسمن» (دفتری که در چوکات تشکیلات کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان ایجاد و به قضایای نقض حقوق بشریی نظارت میکند که توسط منصوبان پولیس ملی اتفاق میافتند) بود. اینکه با ایجاد این بخش چه سهولتهای مشخصی در روابط کمیسیون با ریاست جندر، حقوق بشر و اطفال وزارت امور داخله بهوجود خواهد آمد؟ آقای صبور معاون این ریاست توضیحاتش را در خصوص این پرسش اینگونه ارایه نمود:
«باید بگویم که از دیر زمانی است که بحث ایجاد این اداره بین وزارت امور داخله و کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، مطرح بوده و بالاخره در این اواخر کمیسیون موفق شد تا این اداره را عملا در تشکیلات خود بهوجود بیاورد.
با ایجاد این اداره بدون شک یک آدرس کاملا مشخصی ایجاد گردیده است که کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، میتواند از این طریق تمامی تخطیهای حقوق بشری را که هموطنان ما از آدرس پولیس در این کمیسیون به ثبت میرسانند، نظارت نموده و با ما شریک کند. بهنظر من ایجاد این بخش واقعا نیاز بوده است که عملا نیز سهولتهای مشخصی را در روابط ما با کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان بهوجود آورده است.»
سوال پنجم در ارتباط به رعایت جندر و برنامههای خاص ریاست جندر، حقوق بشر و اطفال وزارت امور داخله در خصوص تشکیلات این وزارت، مطرح گردید که جواب آقای صبور در پاسخ به آن با این جملات آغاز شد:
«سوالی واقعا خوبی مطرح شده است. سوالی که من باید از صمیم قلبم به آن پاسخ دهم. میخواهم بگویم؛ این سوال واقعا سوالی است که ایجاب میکند تا تمام نهادهای ملی در سطح کشور به آن صادقانه پاسخ دهند.
بدون شک تفاوت بین حضور سمبولیک و بیصلاحیت خانمها با حضور موثر و با صلاحیت آنان کاملا واضح است. ما باور داریم که حضور زنان در تمامی ادارات نباید سمبولیک و نمایشی باشد. ما نباید تنها به این افتخار کنیم که مثلا 5000 پولیس زن را استخدام نموده و عملا در چوکات وزارت امور داخله، جذب نمودیم. ما باید این افتخار را داشته باشیم که بهجای این 5000 پولیس بیصلاحیت 500 خانمی را جذب نمودهایم که توانایی انجام کار را بهدلیل دانش اکادمیکشان دارند. میخواهم بگویم این مهم است که ما در خصوص بلند بردن تواناییهای کاری زنان بیشتر از هرچیز دیگری تلاش نموده و برنامهریزی کنیم. ما باید کسانی را در چوکات اداره خود داشته باشیم که نه تنها از عهدهی انجام مسوولیت کاری خود برآمده میتوانند، بلکه این توانایی را نیز دارند که مسوولیتهای بیشتری را در سطح اجتماع و کشور خودشان بهعهده گیرند.
ایجاد زمینههای تعلیمی و آموزشی یکی از مسوولیتهای اساسی ما است که میتواند فرصت بهتری را در جامعه ما بهوجود بیاورد. ما امیدواریم که روزی تعدادی زیادی از قوماندانان و صاحبمنصبان بلندرتبه وزارت امور داخله از میان زنان باشند. ما امیدواریم تا روزی بهترین قوماندانان امنیه ما از میان زنان باشند. ما میخواهیم تا روزی بهترین والیان و ولسوالان ما از میان زنان باشند. و ما امیدواریم روزی برسد که در کابینه ما تعدادی زیادی از زنان حضور داشته باشند که بتوانند در امور اساسی کشور سهیم بوده و فعالیت کنند.
ادامه دارد
