در گزارش امروز «از وراي دود و آتش» خواهري را با خود داريم که سهتن از عزيزانش را كه متعلق به يك فاميل بوده از دست داده است. او خاطرات تلخ آن روزگار را چنين بيان ميدارد: «روزگار سخت را با عمر بسيار اندكي كه دارم، سپري نمودم و شاهد مرگ و يا هم معلول شدن دهها انسان در مقابل چشمانم شدم. عزيزان خود را در حوادث كشور از دست دادم و ايكاش با از دست دادن ايشان اين كشور به يك آرامش كلي ميرسيد و جنگ تنها در اين كشور بلكه در تمامي دنيا قطع ميگرديد. حال هم مايوسانه به زندگي كشورهای بيرون ميبينيم و تشنه صلح و آرامش هستیم، اما روزبهروز نااميد ميشوم و ميترسم كه در آنروز من نباشم و روي آرامي را نبينم. زمانیكه پاي نيروهاي كمونيستي وارد خاك ما شد کسانیکه توان داشتند از كشور بيرون رفتند و كسانیكه ماندند، مجبور شدند قرباني بدهند و زجر بكشند. در بين اين فاميلها ما هم بوديم كه بايد قرباني بدهيم. در زمان حكومت نجيب در يك حادثه راكتي مامايم كه 65سال داشت، همراه با دخترش كه تازه 22سال از عمرش را سپري کرده بود، با يك دنيا آرزو و آرمان بهشهادت رسيد و فاميل ما را داغدار ساخت. هنوز دردهاي آنها آرامش نيافته بود و فراموش نشده بود كه نيروهاي مجاهدين پيروز شدند و بعد از مدتی جنگهاي ميانگروهي آغاز شد. در نتيجه جنگ بين احزاب جهادي پسر مامايم كه 21سال داشت در ساحه قصر دارالامان شهيد شد و فاميل ما را يكبار ديگر به ماتم نشاند. در مدت بسيار كم سهتن از اعضاي فاميل خويش را از دست دادم و هنوزهم اين جنگ جريان دارد. نميدانم كه اين جنگ براي ملت ما چه سود میآورد كه همه ميجنگند. من از خداوند ميخواهم كه هرچه زودتر آرامي را بياورد و كسانیكه متهم يا مظنون به نقض حقوق بشري و جنايت هستند در محكمههاي بيطرف علني محكمه شوند، تا اين ملت آرام شود و خانواده قربانيان هم بدانند كه دولت در فكر آنهاست و از حقوقشان دفاع ميكند.»
خوانندهگان محترم:- جهت بهتر شدن این بخش ما به نظریات، انتقادات و پیشنهادات سالم شما به دیدهی قدر مینگریم با شریک ساختن چنین گزارشهای شما در نشانی ذیل منتظر میباشیم.
Info_afg@solidarity for justice.org.af
