اعلام آمادگي دو تن از نامزدان مطرح براي رقابت در دور دوم انتخابات با حمايت بيشتر كشورها همراه شده است. اين حمايت ها در حالي اعلام مي شود كه مردم افغانستان با سكوت در نقش ناظر و تماشاچي اين رويداد مهم باقي مانده اند. انتظار مي رفت كه هواداران هر يك از نامزدها در شهرهاي بزرگ واكنش خود را در قالب گردهمايي ها و تجمع هاي بزرگ سياسي ابراز دارند.
احزاب سياسي و نهادهاي مدني نيز كمترين واكنشی را در اين مورد از خود نشان دادند. اين واكنش ها در داخل كشور نشان مي دهد كه هنوز هم افكار عمومي در يك شوك سياسي از طولاني شدن اعلام نتايج انتخابات قرار دارد.
اكنون كه همه ي صحبت ها روي برگزاري دور دوم انتخابات متمركز گرديده، اين سوال مطرح مي گردد كه اعاده ی اعتماد مردم به پروسه ي انتخابات چگونه ممكن است. به نظر مي رسد كه اعتماد مردم نسبت به پروسه انتخابات به شدت آسيب ديده است. اكنون كميسيون مستقل انتخابات و نمايندگي سازمان ملل متحد، معلوم نيست كه با كدام ضمانت ها مردم را به پاي صندوق هاي راي خواهند آورد.
تقلب هاي گسترده در دور نخست سبب گرديد تا مردم اين بار با شك و ترديدهاي بيشتر به اين روند نگاه نمايند. با اين همه گفته مي شود كه سرنوشت انتخابات رياست جمهوري افغانستان اكنون به يك حيثيت سياسي براي هواداران هر دو نامزد بدل شده است.
بدين ترتيب مي توان گفت كه هواداران هر دو نامزد به رغم تمام مشكلات در پيروزي نامزد مورد حمايت خود تا آخرين مرحله تلاش خواهند كرد. همين روحيه سبب خواهد شد تا اميدواري ها در مورد مشاركت نسبي مردم در دور دوم به وجود آيد. دور دوم انتخابات احتمالا با صف بندي هاي زياد و جديدي همراه خواهد شد. نخست اين كه نامزدان سوم و چهارم و پس از آن مي توانند در اين دور نقش مهمي داشته باشند. حمايت رمضان بشر دوست و اشرف غني احمد زي از نامزدان رده خاص و يا اصل پروسه مي تواند به حضور و مشاركت مردم به پاي صندوق هاي راي كمك نمايد. در كنار آن احتمالا رهبران قومي، جهادي و سياسي نيز طبق معمول صف بندي هاي جديدي را شكل خواهند داد. اكنون به نظر مي رسد كه آقاي كرزي از ايتلافي كه با محمد محقق و جنرال دوستم داشته، به شدت ناراحت مي باشد. زيرا حضور اين چهره ها هيچ تاثيري در موفقيت آقاي كرزي نداشت. گذشته از اين ده ها تن از چهره هاي ديگر كه قباله ي وزارت، ولايت و سفارت را در معامله با كرزي به دست آورده بودند و هيچ كاري انجام ندادند، احتمالا اين بار اين سندها را ديگر نخواهند داشت. آقاي كرزي به خوبي مي داند كه بخشي از ناكامي اش محصول ايتلافي بود كه با چهره هاي انجام داد كه فاقد پايگاه مردمي مي باشند.
احتمالا اين بار كرزي نه از آدرس اين افراد بلكه خود مستقيما با مردمان مناطق مختلف سخن خواهد گفت. با اين وصف زمينه ي بازي و چانه زني سياسي براي رهبران باجگير و امتياز طلب نيز محدود شده است. زير داكتر عبدالله هم درك كرده است كه ايتلاف با چهره ها نمي تواند وي را به پيروزي نايل سازد. از اين رو احتمالا در اين دور بسياري از افراد ديگر نتوانند قباله هاي وزارت به دست آورده و به نمايندگي از يك قوم سخن بگويند و به گمان غالب اين رهبران در انزواي سياسي قرار خواهند گرفت.
به هر حال رفتن انتخابات به دور دوم به اين شايعه كه رييس جمهور را خارجي ها تعيين كرده و شخص مورد نظر هم برنده ی قطعي است، پايان داد. در دموكراسي نوپاي افغانستان ثابت شد كه آراي مردم در رسيدن يك نامزد به قدرت تعيين كننده مي باشد.
