بر هیچ کسی پوشیده نیست که انتخابات مطرود و بدنام 29 اسد که دو ماه از برگزاری آن می گذرد،  یکی از محکم ترین ضربه ها را بر دموکراسی، قانونیت، پروسه ی انتخابات و باور و اعتماد مردم افغانستان به دموکراسی وارد آورد.  بسیاری از مردم سرخورده و ناامید شدند و با احساس این که به اراده و انتخاب شان خیانت شده است و آرای شان مورد غصب قرار گرفته است،  خود را تحقیر شده می بینند و باور ندارند که در دور دوم،  وضعی بهتر از این داشته باشند.  خوشبختانه و بنابر هر عاملی که باشد انتخابات به دور دوم رفت و فرصتی به دست داد تا باور به این که «بار کج به منزل نمی رسد» مجدا مصداق بیابد. ولی روشن است که این کافی نیست بلکه بیشتر از این باید در جهت اعاده ی اعتماد مردم کار شود،  تا مردم افغانستان،  با همان اشتیاق و شهامتی که در دور قبلی داشتند به پای صندوق های رای بروند.  این کاری است یا وظیفه و مسوولیتی است که بیشتر از همه بر دوش دو نامزد رقیب و سپس دولتیان و حکمرانان،  سنگینی می کند.  تقلب هایی که موجب شد  انتخابات به دور دوم برود،  فقط کار افراد عادی و هواداران این یا نامزد نیست،  بلکه آن افراد عادی بدون تشویق و ترغیب و حمایت و با خبری  بالاتر از خود،  قادر به انجام تقلب آن هم به پیمانه ی خیلی وسیع نمی شدند.

حتا اگر این فرض را که افراد هوادار بدون ترغیب و دستور ارباب شان به این کار متوسل شده باشند،  نمی تواند از مقام های بالای شان سلب مسوولیت نمایند.  زیرا آن که نتواند افراد شایسته و صادق را در ستاد خودش به کار بگمارد،  مسوول است.  آقای کرزی گفته است که تقلب ها اتخابات را بدنام کرد،  اما نه فقط انتخابات را بدنام کرد، بلکه  آن هایی را که تقلب به خاطرشان صورت گرفته است نیز در مظان اتهام و سو ظن قرار داد.  بنابراین بر دو نامزد محترم است که به خاطر رفع سو ظن از خود، این تیپ از هواداران خودشان را از خود دور سازند و چه بهتر که آنان را به مراجع عدلی بسپارند.  سخنگوی یوناما اعلام کرده است که شماری از کارکنان کمیسیون انتخابات از کار برکنار شده اند، هرگاه آن افراد به مردم معرفی گردند،  بی گمان باور مردم به دور دوم افزایش می یابد.  امید که این اقدام فقط شامل حال افراد عادی که در تصمیم گیری ها و اجراآت نقشی ندارند،  نباشد. دست کم مشخص شود که این افراد توسط چه کسانی استخدام شده بودند و چه واسطه هایی در تقرر آنان سهیم بودند.  حکومت می تواند در راستای اعتماد پروری نقش مهم و سازنده ای را به عهده گیرد و باور به این که را از مردم و اراده ی شان حمایت می کند، در دل ها زنده کند.  انتخابات قبلی با وجود بدنامی هایش آموزه های زیادی هم برای مردم و هم برای نامزدان محترم داشت.  یکی این که نباید به وعده ها و لاف و گزاف های ملک ها و میر آب ها،  وکلای گذر،  کلان های قوم که در عین زمان از چند نامزد پول گرفتند و به هیچ کدام رای نیاوردند،  امید بندند. بهتر است این بار بر مردم عادی کوچه و بازار،  دست فروشان،  جوانان بیکار، معلمین فقیر و نادار تکیه نمایند؛  نه به خاطر پیروزی در انتخابات، بلکه برای آشنایی با فقر و درماندگی شان. آشنایی با آنان را تجربه کنند و لذت آن را بچشند. همان مردمی که صاحبان اصلی صندوق های رای هستد.  محبت شان پیروزی است و همدمی با آنان افتخار.  همین مردم منبع قدرت هستند و محکم ترین پشتوانه ی حکومت.