جناب رييس جمهور محترم آينده، شما ديگر اجازه ندهيد كه اين آشفته بازار بيشتر از اين آشفته شود و هركس هرچه دل اش خواست بكند و كسي پرسان هم نتواند.
نبايد فراموش كرد كه نظارت بر كارمندان دولتي از مسووليت هاي اوليه رييس جمهور مي باشد. نظارت يك رييس جمهور برافراد و كارمنداني كه پست هاي كليدي را به دست دارند، مي تواند در نظم و دسيپلين كشور دقيقا موثر باشد.
اكنون مي ديده مي شود كه آن عده اشخاصي كه در يك موقعيت بلندتر دولتي قرار دارند، هر آنچه دل شان شد انجام مي دهند. استفاده جويان مطمين اند كه كدام كسي نيست كه به كاركرد هاي آن ها انتقاد نمايد. اما اگر نظارت به كار اين ها باشد، به كار هاي شان دقيق تر عمل خواهند كرد. مردم بيچاره و عام هميشه در برابر زورگويي هاي دولتي مهر خاموشي به دهان زده اند و اگر چيزي گفته اند در حقيقت توهين به مقام عالي پنداشته شده كه در اين صورت بايد لت و كوب شوند يا هم هزار حرف نا گفتني را بشنوند. رييس جمهور محترم از اين همه حرف ها بي خبر است.
چالش اصلي در اين است كه همه تقرري و تبديلي هاي دولتي به اساس روابط است نه شناخت و شايستگي. همين امر پيامدهاي ناگوار را در قبال دارد كه كار هاي اداره و مردم به بحران كشيده مي شود. خواهش مردم از رييس جمهور آينده اين است كه نبايد ديگر اين كشور" شهر بي پرسان" باشد. اميد كه گوش هاي رييس جمهور محترم آينده صداي ضعيف مردم را بشنود.
