جناب رييس جمهور دليل اين كه قلم گرفته ام و به شما نامه مي فرستم، در حقيقت درد هاي ديرينه ي نه تنها من بل تمام زنان اين كشور است كه نا گفته مانده است.
جناب رييس جمهور! شما مي دانيد كه حد اقل 50 درصد نفوس افغانستان را زنان تشكيل مي دهند. پس شما قضاوت كنيد اين قشر تا چه اندازه از حقوق شان برخوردار بوده اند. زن در افغانستان موجود خاموش بوده كه از هرگونه حقوق همواره محروم مانده است.
زن در افغانستان هزاران نوع ستم را متحمل شده، اوضاع اجتماعي و سياسي كشور به زن اجازه نداده است تا دهن باز كند. يگانه قشري كه در افغانستان شلاق خورده، آتش زده شده، زهر نوشانده شده، لت و كوب گرديده، ازدواج اجباري بالايش تحميل شده، منحيث ناقص العقل معرفي شده "زنان" اند. اما زنان نمي خواهند از اين بيشتر اهانت را متحمل شوند.
جناب رييس جمهور نبايد شما فراموش كنيد شما كه به زعامت كشور دست يافته ايد، آراي زنان نقش مهم و چشم گير داشته است.
زنان افغانستان پس از طالبان انتظار داشتند كه ديگر منحيث جنس دوم محسوب نشوند اما متاسفانه تاهنوز سنت هاي مردسالاري پنجه از گلوي زنان بر نمي دارد. در اخير از شما خواهشمنديم كه زنان در حكومت شما سهم گسترده داشته باشند، چون زنان در افغانستان توانايي و استعداد دارند، مشروط به اين كه به آنان فرصت داده شود.