گل‌هزار نماد مظلومیت زنان غوری

ولایت غور در غرب کشور به عنوان یکی از پر سر‌و‌صداترین ولایت‌های کشور شهرت یافته است. ولایتی که در آن زنان به شکل فجیعی مورد خشونت قرار می‌گیرند. یکی از مشهورترین موارد خشونت بر زنان در این ولایت، سنگسار رخشانه بود. رویدادی که واکنش‌های جهانی در پی داشت. به تازه‌گی دختری به اسم گل‌هزار از ولسوالی دولینه برای تداوی به شفاخانه‌ای در شهر فیروزکوه، مرکز این ولایت انتقال داده شده است. زنی که همواره مورد خشونت قرار گرفته و خانواده‌اش به او غذای پس‌مانده سگ را می‌دادند. داستان خشونت بر گل‌هزار ۱۷ ساله، آن‌قدر اندوه‌بار است که به‌ساده‌گی نمی‌توان مواردی از آن‌ها را باور کرد. مثلاً فرو کردن چوب به آلت تناسلی او که دست ‌کم در میان انواع و اقسام خشونت در برابر زنان در افغانستان کم پیشینه بوده است.
پزشکان نیز وجود جراحات سخت در ناحیه آلت تناسلی گل‌هزار را تأیید کرده‌اند و می‌گویند که وضعیت صحی این بانو مناسب نیست. داکتر شیما، از پزشکان غوری گفته است: «این بانو بیشترین آسیب را از همین ناحیه دیده است.»
گل‌هزار به کلینک داکتر میراجان، مشهورترین پزشک غوری انتقال داده‌ شده است. بدن این بانوی کم ‌سن ‌و سال پر است از جراحت‌هایی که توسط خسر، خشو و خواهر شوهرش بر او روا داشته شده است.
گل‌هزار نیز مانند هزاران دختری که در افغانستان توسط شوهران‌شان بی‌تحقیق و بررسی و تنها در بدل مهریه‌های گزاف به شوهر داده می‌شوند، عروس شده‌ و پس از آن پدرش برای پیدا کردن شغلی دیگر به ایران رفته است.
آن‌گونه که این بانوی غوری روایت می‌کند، خانواده شوهرش او را گاهی برای جمع‌آوری هیزم به بیرون از روستا می‌فرستادند و او در مواردی بیش از ۴۸ ساعت به جمع‌آوری هیزم مصروف بود و پس از بازگشت به جای تقدیر، بازهم مورد بی‌مهری و آزار و اذیت قرار می‌گرفت. گل‌هزار می‌گوید که پس از بازگشت از کوه‌ها، خانواده خسرش غذای پس‌مانده سگ را به او می‌دادند و در صورت عدم تمایل به خوردن این غذا، لت‌وکوب‌اش می‌کردند و یا غذای دیگری به او نمی‌دادند.
هر چند این بانو، خودش به دلیل شرمی که دارد حاضر به سخن گفتن در این مورد نیست، اما اقارب این بانو گفته‌اند که دست کم یک‌ بار توسط شوهر و خسر این دختر به آلت تناسلی وی چوب داخل شده است. اقارب این بانوی غوری تأکید دارند که آثاری از سوختاندن گل‌هزار به وسیله آهن‌آلات داغ در بدن او دیده می‌شود. بنا به گفته نزدیکان این دختر، خانواده خسر گل‌هزار او را در نزدیکی یک غار در یکی از بیابان‌ها رها کرده بودند.
در همین حال، مسوولان محلی در ولایت غور می‌گویند که چهار تن به شمول خسر، خشو، شوهر خواهر و شوهر این دختر توسط پولیس دست گیر و به شهر فیروزکوه مرکز ولایت غور انتقال داده شدند. آن گونه که پولیس غور گفته است، این حادثه در منطقه «گذر پهن» در ولسوالی دولینه صورت گرفته است.
غور در دست ‌کم یک‌ دهه اخیر، مرکز پخش خبرهای به شدت وحشت‌ناک از زنان در افغانستان شده است. به ویژه در دو سال اخیر وقایعی در این ولایت در برابر بانوان رخ داده که منجر به ایجاد کمیته‌ای در کابل جهت بررسی و سپس پیدا کردن راه‌حل‌های مناسب در زمینه مبارزه با خشونت در برابر زنان شد.
دردناک‌ترین وقایع خشونت‌های فامیلی در افغانستان در یکی دو سال اخیر، در ولایت غور اتفاق افتاده است. جایی که رخشانه سنگ‌سار شد. سپس در ماه سنبله سال گذشته، زهرا، دختری که توسط خانواده‌ شوهرش سوزانده شد و پس از چند روز دست و پنجه نرم کردن با مرگ و زنده‌گی، در نهایت درگذشت. سال گذشته، دادگاه بدوی غور، بانویی را در حضور ده‌ها زن و مرد «دره» زد و دختری در نزدیکی فیروزکوه مرکز ولایت غور زیر ضربات سهم‌گین شلاق‌های شوهرش جان باخت.
پارسال، دادگاهی در غور مردی را محاکمه کرد که در بدل یک بُز، دختر شش‌ ساله‌ای را به نکاح گرفته بود. در ماه سنبله سال گذشته افراد مسلح، گلوی یک دختر ۱۳ ساله را بریدند. دو سال پیش هم ۱۴ تن به شمول یک نو عروس، در حالی که روانه محفل عروسی بودند، توسط افرادی که خود را به داعش نسبت می‌دهند تیرباران شدند.
تمامی این رویدادها در ولایتی اتفاق افتاده که روزگاری مهد امپراطوری بزرگ غوری‌ها و مرکز تمدن شاهنشاهان آریایی بود. شعرا و نویسنده‌گان بزرگی از این جغرافیا سر بلند کردند و ده‌ها هزار جوان و نوجوان غوری در غور و سایر ولایت‌های کشور و در خارج از افغانستان درس می‌خوانند.
گزارش‌هایی که از وضعیت زنان غوری به نشر می‌رسد، گواه آمار بالای خشونت در برابر زنان در این ولایت است. آماری را که ریاست امور زنان این ولایت در اختیار روزنامه ۸صبح قرارداده، نشان می‌دهد که از سال ۱۳۹۳ تا آخر سال ۱۳۹۶ دست کم ۲۹۹ رویداد خشونت در برابر زنان در این ولایت به ثبت رسیده است. از آن جمله ۹۴ رویداد خشونت در سال ۱۳۹۳، ۹۵ رویداد خشونت در سال ۱۳۹۴ و ۱۱۰ رخداد خشونت در سال ۱۳۹۵. هنوز آمار خشونت‌ها در سال ۱۳۹۶ رسماً منتشر نشده است.
در این میان، به گفته هاجره بشیری مدیر حقوق ریاست امور زنان غور در سال ۱۳۹۵ دست ‌کم ۳۷ رویداد خشونت از جمله قضیه‌های حاد بوده که شامل بی‌سرپناهی، قتل، خودکشی و خودسوزی، به دار آویختن و تیرباران‌شدن است.
به گفته خانم بشیری در سال ۱۳۹۵ دست‌ کم ۱۲ قضیه خودکشی در غور به ثبت رسیده و آمار‌ آن‌ها نشان می‌دهد که به دلیل شرایط ناگوار امنیتی در غور، خشونت بر زنان نسبت به سال‌های پیش افزایش یافته است. این خشونت‌ها بیشتر در مناطقی از غور رخ می‌دهند که دست‌رسی دولت به آن‌ها کمتر است.
غور از ولایت‌هایی است که سنگین‌ترین قواعد عرفی توسط زورمندان محلی در آن‌جا تطبیق می‌شود. تا آن جا که بزرگان قومی نه تنها بر خلاف میل دختر و پسر، حتا بر خلاف میل والدین آن‌ها در باره‌ی ازدواج دختران و پسران جوان تصمیم می‌گیرند. گاهی دختران را به عنوان خون‌بها و گاهی نیز در بدل زمین، خانه و یا حیوانات به عقد نکاح مردان در می‌آورند.
از سوی دیگر تویانه‌های گزاف در ولایت غور ازدواج‌های خلاف میل دختران را رقم می‌زند. پدرانی را می‌توان یافت که دختر خود را به نکاح کسانی در می‌آورند که هم قوم‌شان باشند و هم تویانه‌های گزاف پرداخت کنند.
به گفته اعضای جامعه مدنی این ولایت، در سال‌های اخیر حلقاتی که نسبت به زنان دیدگاه بسیار افراطی دارند بسیار زیاد شده و سالانه ده‌ها رویداد خشونت بر زنان به دلیل دست‌رسی نداشتن به نهادهای عدلی و یا رسانه‌ها پنهان می‌ماند و کسی از آن‌ با خبر نمی‌شود.

اشتراک گذاري با دوستان :