آمار ثبت شده کمیسیون مستقل حقوق بشر: سالانه حدود سه‌هزار زن اقدام به خودکشی می‌کنند

- ظفرشاه رویی

مقام‌های کمیسیون مستقل حقوق بشر و وزارت صحت عامه اعلام کرده که سالانه نزدیک به سه‌هزار زن در کشور اقدام به خودکشی می‌کنند. این مقام‌ها می‌افزایند که نقض حقوق انسانی افراد، ازدواج‌های قبل از وقت و اجباری، استفاده از مواد مخدر، فقر و بی‌کاری، تجرید شدن از خانواده و اجتماع، معامله بر سر دختران به منظور ختم دشمنی‌ها و هم‌چنین بیماری‌های مزمن و روانی از عوامل اصلی خودکشی در افغانستان به شمار می‌روند.
قدریه یزدان‌پرست از کمیشنران کمیسیون مستقل حقوق بشر، می‌گوید که نود و پنج درصد موارد خودکشی‌ها در خانواده‌های کم‌سواد و کم‌درآمد اتفاق می‌افتد. او در عین ‌حال تأکید کرد که بخشی از موارد خودکشی به دلیل شرم پنداشته شدن، گزارش نمی‌شود. خانم یزدان‌پرست که روز یک‌شنبه، ۲۶ سنبله، در مراسم گرامی‌داشت از روز جهانی جلوگیری از خودکشی صحبت می‌کرد، افزود که بیشتر زنان از روش‌های خودسوزی و خودمسمومیت اقدام به خودکشی می‌کنند. وی گفت: «آماری که ما داریم همه‌ی آماری نیست که در کشور ما زنان دست به خودکشی می‌زنند، خانواده‌ها به دلیل حفظ کیان و آبروی‌شان از ثبت خودکشی و خود‌انتحاری زنان ابا می‌ورزند. ما تنها آماری را در اختیار داریم که یا در شفاخانه‌ها به ثبت رسیده و یا این که کمیسیون مستقل حقوق بشر توانسته آن را مستندسازی کند که سالانه بیشتر سه‌هزار زن دست به خودکشی می‌زنند. یعنی این نشان‌دهنده هشتاد درصد خودکشی‌ها در سطح کشور است. بیست درصد خودکشی‌ها توسط مردان و هشتاد درصد توسط زنان صورت می‌گیرد. نود و پنج درصد خودکشی‌ زنان در خانواده‌های کم‌سواد یا بی‌سواد است و پنج درصد دیگرش خودکشی‌های ناآگاهانه است.»
قدریه‌ یزدان‌پرست افزود که یکی از عوامل بلند بودن موارد خودکشی در میان زنان، «ستم مضاعف» مردان بر زنان است. خانم یزدان‌پرست افزود که در برخی از خانواده‌ها زنان تحت «حاکمیت شمشیر» قرار دارند. به گفته‌ی او، زنانی که در برای این مشکلات و ستم‌ها خود را ناتوان احساس می‌کنند دست به خودکشی می‌زنند. وی تأکید کرد که برخی از مردان ظلم و ستم بر زنان را «غیرت» تلقی می‌کنند.
هم‌چنین داکتر فدامحمد پیکان معاون عرضه خدمات صحی وزارت صحت عامه نیز، می‌‌گوید که واقعه‌های خودکشی در میان زنان در مقایسه با مردان بالاست، اما آمار مشخصی تا کنون در این زمینه به دست نیامده است. آقای پیکان افزود که بر اساس بررسی‌هایی که چند سال قبل در ولایت‌های کابل، هرات و لوگر صورت گرفت، نشان می‌دهد که در حدود دو هزار و سه‌صد تن خودسوزی کرده‌اند. به گفته‌ی او، براساس بررسی‌ها نشان داد که نود و پنج‌ درصد از زنانی که دست به خودسوزی زده‌اند، بین چهارده تا نوزده سال قرار داشته‌اند.
معاون عرضه‌ی خدمات صحی وزارت صحت عامه هم‌چنین افزود ارقامی که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد، نشان داد که بیشتر از هزار و دو صد تن در افغانستان در جریان یک سال دست به خودکشی زده‌اند. به گفته‌ی او، بیشتر از پنجاه درصد این افراد خانم‌ها بوده‌اند.
داکتر فدامحمد پیکان افزود: «دلایل مختلفی برای خودکشی مطرح شده و گفته شده که نقض حقوق انسانی، تجاوز بر حریم شخصی، ازدواج‌های قبل از وقت، اختلالات روانی از جمله افسرده‌گی، استفاده از مواد نشئه‌آور، فشارهای روانی و اجتماعی، بی‌کاری و فقر، سوء استفاده و تجرید شدن شان از خانواده‌ها و اجتماع، ضرر‌های اقتصادی، ازدواج‌های اجباری، تبادله دختران در حالات عداوت و دشمنی، طویانه زیاد، خشونت‌هایی مبتنی بر جنسیت، عدم تساوی جندر، بیماری‌های مزمن مانند کنسرو و ایدز پیش‌ زمینه‌های خودکشی بوده‌اند.» آقای پیکان تأکید کرد که بی‌سواد و جنگ دوام‌دار نیز از جمله زمینه‌های خودکشی در افغانستان به شمار می‌روند.
داکتر فدامحمد پیکان گفت که در افغانستان معمولاً از روش‌های مختلف برای خودکشی استفاده می‌شود. به گفته‌ی او، در ولایت هرات از خودسوزی، استفاده از مواد حشره‌کش در کابل، غرق ساختن خود در ولایت بدخشان و همین ‌طور استفاده از دواهای طبی در دیگر ولایت‌ها استفاده می‌شود.
با این حال، وزارت صحت عامه می‌افزاید که فعالیت‌های زیادی به منظور جلوگیری از خودکشی در افغانستان صورت گرفته است. به گفته‌ی او، تا کنون صدها تن به عنوان مشاور اجتماعی در نهادهای صحی در مناطق مختلف کشور توظیف شده و هم‌چنین بخش‌های مشخصی برای تداوی بیماران روانی ایجاد شده است.

اشتراک گذاري با دوستان :