اصلاحات اجتناب‌ناپذیر

اصلاحات در وزارت دفاع ملی ضرورتی اجتناب‌ناپذیراست. حکومت می‌خواهد که در قانون ذاتی افسران تغییر بیاید و شمار قابل توجهی از جنرال‌ها و افسران بر حال، بازنشسته شوند. از این اقدام باید تمام جریان‌های سیاسی، سیاستمداران، چهره‌های صاحب نفوذ و فعالان جامعه مدنی حمایت کنند. اصلاحات خواست مردم افغانستان و جامعه جهانی است. ضعف رهبری در وزارت دفاع و مجموع نیروهای امنیتی بی‌داد می‌کند. به رغم این که نیروهای امنیتی افغانستان روزانه قربانی می‌دهند، اما بازدهی کار نهاد‌های امنیتی، به تناسب قربانی‌ها نیست. مردم افغانستان مدیون تمام نیروهای امنیتی و دفاعی خود هستند، اما باید با اقدامات اصلاحی، این نیروها صاحب کارایی و توانایی بیشتر شوند.
بیشتر جنرال‌ها و افسران ارشد وزارت دفاع، بر مبنای گرایش‌های سیاسی مقرر شده‌اند. سیاست و منافع سیاسی، نقش عمده در مقرری‌های امنیتی داشته است. بلندپایه‌گان سیاسی کشور هم همیشه، معیارهای قومی‌ را در مقرری‌های امنیتی بر معیارهای حرفه‏ای ترجیح داده‌اند. سمتی که برای یک قوم در نظر گرفته شده از نظر بلندپایه سیاسی کشور باید توسط یک افسراز همان قوم پر شود و اگر افسرشایسته از قوم دیگر هم در دسترس باشد، نباید در آن سمت مقرر شود. این قانون نانوشته پس از سال ۲۰۰۱ به صورت بسیار جدی تطبیق می‌شود و تاهنوز آن طوری که باید به چالش گرفته نشده است.
وقتش است که از معیارهای قومی ‌و سیاسی عبور کنیم و به معیارهای حرفه‏ای تن دهیم. دو سال است که نیروهای امنیتی ما، وظیفه جنگ با طالبان و گروه‌های مرتبط با آنان را به دوش گرفته اند، این نیروها وظیفه تامین امنیت شهرها را نیز به دوش دارند. نیروهای امنیتی قربانی‌های بی‌شمار می‌‌دهند و از ضعف رهبری رنج می‌برند. تجربه‏ی دو سال گذشته نشان می‌دهد که معیار قوم و ملاحظات سیاسی، نمی‌تواند نیروهای امنیتی را توانایی ببخشد. این معیارها نیروهای امنیتی را از پا می‌اندازد.
گزارش‌های متعدد سیگار و دیگر نهادهای جهانی هم نشان می‌دهد که فساد مثل موریانه نیروهای امنیتی را از درون می‌خورد. با فساد زمانی می‌توان مبارزه کرد که چهره‌های پرانرژی روی کار بیایند، قوانین و مقررات اصلاح شود و معیارهای کلاسیک جای خود را به معیارهای جهانی بدهد. اصلاح قانون ذاتی افسران و روی کار آمدن چهره‌های پرانرژی، جوان و تحصیل‌کرده، زمینه برای اصلاح ساختار و تشکیلات وزارت دفاع را فراهم می‌سازد. ساختار و تشیکلات زمانی بازسازی می‌شود که در زمینه‏ی استخدام، بازنشستگی، ترفیع و ارتقا، پالیسی‌های به‌روز و جدید رسمیت داده شود. ساختار کنونی وزارت دفاع خیلی کلاسیک است. برخی از ریاست‌های این وزارت با هم‌دیگر تداخل کاری دارند و این امر زمینه ناهماهنگی و سردرگمی‌ را فراهم کرده است. ساختار کنونی سبب شده است که فرماندهان مستقر در ولایات صلاحیت عام‌وتام برای دفاع از خود و منطقه‏ای که در آن مستقراند، نداشته باشند و این امر مشکلات فراوان خلق کرده است.
وقتش است که به تمام این موارد رسیده‌گی شود. وقتش است که افغانستان صاحب یک ارتش کارا و حرفه‌ای باشد. تا زمانی که صاحب یک ارتش کارا و حرفه‌ای نشویم، تامین امنیت و برقراری صلح، یک رویا می‌ماند. ارتش قدرتمند و حرفه‌ای هم زمانی شکل می‌گیرد که حکومت اصلاحات لازم را در نهاد‌های امنیتی اعمال کند و مردم از آن حمایت کنند.

اشتراک گذاري با دوستان :