حملات زنجیره‏ای بر مساجد

حمله‌های تروریستی زنجیره‏ای به مساجد، بدون تردید یک شکست امنیتی بزرگ است. نهادهای امنیتی باید برنامه‏ای برای تأمین امنیت مساجد شیعیان داشته باشند. سران حکومت می‌دانند که گروه داعش در درون کشور فعال است. برخی از آنانی که با جامعه‌ی استخباراتی و اطلاعاتی کشور تماس دارند، به این باور اند که برخی از شبکه‌های طالبان هم به نام داعش در حمله به مسجدهای شیعیان دست دارند. به باور آنان این شبکه‌ها، برای دریافت امتیازهای بیشتر به فرمایش برخی از سازمان‌های استخباراتی ازجمله آی‏اس‏آی دست به حمله بر محل‌های عبادت مردم می‌زنند. سازمان‌های استخباراتی بیرونی از جمله آی‏اس‏آی می‌خواهند با راه‌اندازی این حملات، دولت را زیر فشار بیشتر قرار دهند و جامعه‏ی افغانستان را قطبی بسازند.
سران حکومت هم اطلاعات دقیق و جامع در این مورد دارند. رییس‌جمهور غنی چندی پیش به صراحت گفت که مرحله‌ی جدید جنگ شروع شده است و براساس آن اماکن عبادی را هدف قرار می‌دهند تا دولت را در برابر جامعه و مردم را در برابر مردم قرار دهند. ولی با وجود این نهادهای امنیتی نمی‌توانند جلو حملات را بگیرند. حمله به یکی دو مسجد، را می‌توان تصادفی خواند. اما حملات زنجیره‏ای بر مساجد آن هم در وضعیتی که حکومت در مورد همه چیز معلومات کافی دارد، چیز دیگری جز شکست اطلاعاتی و امنیتی نیست.
در رسانه‌ها بارها به حکومت مشورت داده شد تا طرح امنیتی دوحلقه‏ای برای مساجد در نظر بگیرد. حلقه‌ی اول را باید مقام‌های مسجد و مردمی که از آن استفاده می‌کنند، تأمین کند. حلقه‌ی دوم باید توسط نیروهای امنیتی مشبوع شود. به این صورت می‌توان جلو حملات را تا حدودی گرفت. در فقدان یک طرح امنیتی جامع نمی‌توان، تمام مردمی را که در مساجد مشغول عبادت اند، تأمین امنیت کرد.
حکومت در مواردی می‌تواند برخی از مساجد را موقتاً تعطیل کند. وقتی اطلاعات استخباراتی دقیقی در دست باشد، حکومت می‌تواند مردم محل را قانع بسازد و مسجد آنان را به صورت اعلام نشده، به طور موقت تعطیل کند. تعطیل موقت هیچ اشکالی ندارد. جان انسان‌ها ارزش‌مندتر از هر امر دیگر است. اما این به هیچ وجه قابل قبول نیست که پولیس و دیگر نیروهای امنیتی در نبود یک رژیم قابل قبول امنیتی، صرف به گماردن چند نگهبان به در مساجد، اکتفا کنند. تروریست‌ها با منفجر‌کردن موادی که به تن‌شان می‌بندند، می‌توانند به ساده‌گی از سد نگهبانان بگذرند.
نهادهای امنیتی در مشورت با وکیلان گذر، نماینده‌ی کوچه‌ها، امامان مساجد و نماینده‌گان مردم محل، یک رژیم امنیتی مناسب را برای حفاظت از مساجد تدوین کند. بعد پولیس و دیگر نیروها، این رژیم امنیتی را تطبیق کنند. این درست است که مردم افغانستان به دام تروریست‌ها نمی‌افتند و همبسته‌گی‌شان آسیب نمی‌بیند، اما حکومت مکلف است که از جان شهروندانش دفاع کند و نگذارد که چند تروریست به ساده‌گی مردم را در محل عبادت، قتل عام کنند.
نکته‏ی دیگری که حکومت باید سخت به آن توجه کند، محتوای سخنرانی‌های ملا امامان مساجد است. مساجد و مدارسی که نفرت از مذاهب فقهی و کلامی دیگر را تدریس و تبلیغ می‌کنند، باید تعطیل شوند. حکومت باید بر کار مساجد، امامان، مدرسه‌های دینی و نهادهای مرتبط دیگر، نظارت جدی اعمال کند و هر امام یا مدرّسی را که نفرت مذهبی را تدریس می‌کند، اخراج کند. وزارت اطلاعات و فرهنگ و وزارت ارشاد، حج و اوقاف هم باید نقش خود را ایفا کنند و این طور دست زیر الاشه ننشینند.

اشتراک گذاري با دوستان :