افشاگری در باره روابط طالبان با همسایه‌ها

پس از مک ماستر این‌بار، جنرال نیکلسون فرمانده عمومی نیروهای ناتو در افغانستان اعلام کرد که طالبان به نیابت از کشورهای همسایه می‌جنگند. جنرال نیکلسون گفت که طالبان باید به جنگ پایان دهند و به روند سیاسی بپیوندند. جنرال نیکلسون از کشور خاصی نام نبرد، به نظر می‌رسد که منظور، پاکستان است. جنرال مک ماستر، مشاور امنیت ملی کاخ سفید هم گفته بود که پاکستان باید به حمایت از گروه طالبان پایان دهد.
در گزارش‌های وزارت‌خانه‌های دفاع و خارجه‌ی امریکا هم افشا شده است که ارتش پاکستان هیچ آسیبی به شبکه حقانی و گروه طالبان نمی‌رساند. حال جنرال نیکلسون به صراحت می‌گوید گروه طالبان نیرویی است که به نیابت از همسایه‌ها در افغانستان می‌جنگد. این اولین بار است که مقام‌های امریکایی در سطح بالا روابط طالبان و پاکستان را افشا می‌کنند. افشاگری در باره‌ی روابط طالبان و پاکستان باید بخشی از استراتژی جدید امریکا در افغانستان باشد.
در استراتژی جدید امریکا باید مواردی گنجانده شود که به اساس آن پاکستان زیر فشار گرفته شود. یکی از مصادیق اعمال فشار همین افشاگری‌ها است. اگر نهادهای امریکایی و ناتو بر مبنای یک برنامه استراتژیک منظم از روابط طالبان و نهادهای امنیتی پاکستان را افشا کنند، فشار سنگینی بر پاکستان در سطح جهان خلق می‌شود. پاکستان همیشه از افشاگری در این مورد می‌ترسد و می‌خواهد جنگ اعلام‌ناشده‌اش علیه افغانستان هم‌چنان پوشیده ماند.
ایالات متحده باید هزینه‌ی حمایت از طالبان را به تدریج برای پاکستان بالا ببرد. افشاگری، قطع کمک‌ها، توقف پرداخت پول و بالاخره جست‌وجوی راه‌هایی برای درج نام پاکستان در فهرست گروه‌های تروریستی، باید مرحله به مرحله اجرا شود. افشاگری‌های مقام‌های امریکایی در این مورد آغاز خوبی است که باید ادامه یابد.
بدون قطع حمایت ارتش پاکستان از طالبان، نه رویای پیدا کردن راه حل سیاسی برای جنگ افغانستان تحقق می‌یابد و نه تروریسم در این بخشی از جهان محو می‌شود. بنا بر این راهی جز اعمال فشار بر ارتش پاکستان وجود ندارد. سیاستِ مداراجویی با پاکستان جواب نداده است. ارتش پاکستان توسعه‌طلب است و وارد دیالوگ شفاف با جامعه‌ی جهانی و افغانستان نخواهد شد. ارتش پاکستان می‌خواهد از طریق گروه طالبان و دیگر گروه مرتبط آنان، برای خودشان زون امنیتی و ایدیولوژیک در افغانستان ایجاد کنند و از آن برای ضربه‌زدن به هند سود ببرند.
سیاست امنیتی هندمحور پاکستان در قبال افغانستان، وقتی کنار گذاشته خواهد شد که پاکستان حس کند هزینه‌ی آن بسیار زیاد است و بقای پاکستان را زیر سوال می‌برَد. چنین حسی به پاکستان پس از حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر داده شد. در آن زمان پاکستان حس کرد که اگر با دنیا همکاری نکند، بقایش زیر سوال می‌رود.
تردیدی نیست که کنار گذاشتن سیاستِ مداراجویی در قبال پاکستان برای ناتو و امریکا هزینه دارد. اما این کشورها باید هزینه کنار گذاشتن سیاستِ مداراجویی را بپردازند. ۱۷ سال است که سیاست مداراجویی دنبال می‌شود، اما جواب نداده است. بنا بر این ایجاب می‌کند که این بار ناتو و امریکا، ریسک کنند و این سیاست را کنار بگذارند.
ناتو، امریکا و قدرت‌های دیگر باید در مورد افغانستان به توافق نظر رسیده باشند؛ گروه‌هایی که در افغانستان می‌جنگند، با تمام قدرت‌های جهانی دشمنی و عناد دارند. هیچ قدرتی از تخریب افغانستان سود نمی‌برد.

اشتراک گذاري با دوستان :