پایان مداراجویی با پاکستان

جنرال مک ماستر، مشاور امنیت ملی کاخ سفید بسیار به صراحت گفت که پاکستان باید از حمایت طالبان دست بردارد. این اولین بار است که یک مقام بلندپایه حکومت رییس‌جمهور ترمپ از حمایت اسلام‌آباد از طالبان پرده برمی‌دارد. در اداره اوباما باری جنرال مایک مولن که در آن زمان لوی‌درستیز امریکا بود، رابطه شبکه حقانی و سازمان آی‏اس‏آی را افشا کرد. اداره اوباما بعداً گفت که دیگر ادبیات جنرال مولن را به کار نمی‌برد. در آن زمان اداره اوباما عقب‌نشینی کرد. آن زمان اداره اوباما فکر می‌کرد که اگر بر پاکستان سخت بگیرد، در خط لوژستیکی نیروهای بین‌المللی مستقر در افغانستان، اختلال ایجاد می‌شود.
اما به نظر می‌رسد که اداره ترمپ حالا می‌خواهد سیاست متفاوت را تجربه کند. بارها رسانه‌های امریکایی گزارش داده‌اند که اداره ترمپ می‌خواهد یک استراتژی جامع برای جنوب آسیا تدوین کند که برمبنای آن، برخورد امریکا با پاکستان تغییر خواهد کرد. اظهارات جنرال مک ماستر هم نشان می‌دهد که امریکا در همان مسیر حرکت می‌کند. پیش از این وزارت خارجه امریکا در گزارشی اعلام کرده بود که شبکه حقانی و طالبان در پاکستان پایگاه‌های امن دارند. وزارت دفاع امریکا هم این مساله را افشا کرده است. اما تاحال در گزارش‌های دولت امریکا که در معرض دید عموم است، پاکستان کشور حامی طالبان و شبکه حقانی اعلام نشده است. اما جنرال مک ماستر برای اولین بار سکوت را شکست و از پاکستان خواست که از حمایت طالبان دست بردارد.
این نشانه‌ای امیدوارکننده است. واقعیت این است که بن‌بست جنگ با تروریسم و بی‌ثباتی در افغانستان معلول حمایت ارتش پاکستان از طالبان است. رهبری، تاسیسات آموزشی، مراکز جلب‌وجذب و فرماندهی نظامی طالبان در کلان‌شهرهای پاکستان مستقر است. اسناد دولت امریکا که توسط ویکی‌لیکس افشا شده است نیز نشان می‌دهد که پاکستان عقبه استراتژیک طالبان است. اگر طالبان از این عقبه استراتژیک برخوردار نمی‌بودند، روند بازسازی، دولت‌سازی و دموکراسی‌سازی در افغانستان موفق می‌شد و شورش‌گری پایان می‌یافت. جالب این است که پاکستان تنها عقبه استراتژیک طالبان نیست، گروه القاعده هم از همین عقبه استفاده می‌کرد. رهبر القاعده ده سال را در همین کشور سپری کرد و شبکه حمایتی نیرومند داشت. ایمن‌الظواهری هم حالا در پاکستان است و شبکه حمایتی نیرومند در اختیار دارد. حتا تفنگ‌داران پرچم سیاه موسوم به داعش که در ولایت ننگرهار فعالیت دارند نیز از پاکستان اکمال می‌شوند.
حرف آقای مک ماستر باید در استراتژی دولت امریکا برای جنوب آسیا گنجانیده شود. باید وزارت خارجه، وزارت دفاع، شورای امنیت ملی و دیگر نهادهای دولت امریکا، حرف‌های آقای مک ماستر را به پالیسی بدل کنند و پاکستان را وادار به تغییر رفتار بسازند. ایجاب می‌کند که امریکا برپاکستان سخت بگیرد. روشن است که برخی از مقام‌های امریکایی نمی‌خواهند ریسک سخت‌گیری بر پاکستان را بپذیرند. آنان نگران قطع همکاری‌های محدود پاکستان با ماموریت مستشاری ناتو در افغانستان اند. امریکا و برخی از کشورهای ناتو، از همان سال ۲۰۰۳ نگران قطع همکاری پاکستان با نیروهای بین‌المللی در افغانستان بودند. به همین دلیل بود که امریکا و ناتو با پاکستان مدارا کردند. اما سیاستِ مداراجویی جواب نداد. حال خوب است که امریکا و ناتو، ریسک کنند و سیاست مداراجویی با پاکستان را کنار بگذارند.

اشتراک گذاري با دوستان :