در ۱۳۹۵ نزدیک به ۱۷ هزار واقعه‌ی نقض حقوق بشری ثبت شده است

۸صبح، کابل: کمیسیون مستقل حقوق بشر اعلام کرده است که در سال ۱۳۹۵ خورشیدی ۱۶ هزار و ۷۶۵ واقعه‌ی نقض حقوق بشر در این کمیسیون به ثبت رسیده است.
کمیسیون مستقل حقوق بشر روز گذشته گزارشی را با نام «وضعیت حقوق بشر در افغانستان در سال ۱۳۹۵» نشر کرد. این گزارش با استفاده از مصاحبه و گفت‌وگو با ۳ هزار و ۳۲۹ نفر انجام شده است.
در گزارش حقوق بشر آمده است: «در سال ۱۳۹۵ مجموع نقض حقوق بشر ثبت‌شده در کمیسیون ۱۶ هزار و ۷۶۵ واقعه است، از جمله واقعات نقض حقوق بشر، تلفات غیرنظامیان شامل ۱۰۶۰۸ نفر (۲۸۲۳ کشته و ۷۷۸۵ زخمی)، قضایای خشونت بر زنان ۵۵۷۵ واقعه و قضایای خاص نقض حقوق بشر (که با شکایات شهروندان در دیتابیس جداگانه در کمیسیون ثبت می‌شود) شامل ۵۸۲ مورد است.»
این کمیسیون در باره تلفات غیرنظامیان افزوده است که در سال ۱۳۹۵، تلفات غیرنظامیان نسبت به سال قبل ۱۲.۴۸ درصد افزایش‌یافته است: «در طول سال ۱۳۹۵ آمار تلفات غیرنظامیان به ۱۰۶۰۸ نفر (۲۸۲۳ کشته و ۷۷۸۵ زخمی) رسید که از این میان ۵۶۸۱ تن آن‌ها مَرد، ۱۱۳۷ تن آن‌ها زن و ۲۹۸۰ تن آن‌ها کودک بوده‌اند. در مجموع ۶۷.۵۰ درصد از عاملان تلفات غیرنظامیان، گروه‌های مخالف مسلح دولت (۶۱.۲ درصد گروه طالبان و ۶.۲۳ درصد گروه داعش) بوده است. عامل ۱۴.۱۳ درصد تلفات غیرنظامیان نیروهای حامی دولت (نیروهای دولتی و نیروهای بین‌المللی) بوده و عامل ۱۸.۲ درصد دیگرِ تلفات غیرنظامیان افراد نامعلوم بوده‌اند.»
گفتنی است که بیشترین تلفات غیرنظامی در سال ۱۳۹۵ در اثر وقوع حمله‌های انتحاری اتفاق افتاده است.
به گزارش کمیسیون حقوق بشر، خشونت علیه زنان از طریق مجازات خودسرانه و محاکمه صحرایی ادامه داشته و هم‌چنان قربانی گرفته است: «در جریان سال ۱۳۹۵ درمجموع ۵ هزار و ۵۷۵ واقعه‌ی خشونت بر زنان در کمیسیون به ثبت رسیده است. رقم خشونت در سال ۱۳۹۴ به ۵هزار و ۱۳۲ مورد می‌رسید. مقایسه آمار ثبت‌شده نشان می‌دهد که ارقام خشونت‌ها در سال جاری نسبت به سال ۱۳۹۴ ۸٫۶ درصد افزایش‌یافته است. از ۵هزار و ۵۷۵ واقعه‌ی خشونت ثبت شده، یک هزار و ۵۹۱ واقعه‌ی آن را خشونت‌های فزیکی و جسمی تشکیل می‌دهد، تعداد ۳۶۱ واقعه‌ی دیگر شامل انواع خشونت‌های جنسی بوده و یک هزار و ۸۸۷ واقعه، شامل خشونت‌های لفظی و روانی و یک‌هزار و ۱۲۱ واقعه خشونت‌های اقتصادی است و ۶۱۵ واقعه‌ی دیگر شامل سایر موارد خشونت بر زنان است که به نحوی با عرف و عنعنات ناپسند در کشور بسته‌گی دارد.»
این کمیسیون در باره‌ی شکایت‌های حقوق بشری نگاشته است: «در جریان سال ۱۳۹۵ در مجموع به تعداد دو هزار و ۲۹۰ شکایت در دفترهای کمیسیون به ثبت رسیده که از این تعداد ۷۹۹ شکایت مربوط به زنان و یک هزار و ۴۹۱ مورد به مردان مربوط بوده است. به تعداد ۱۶۱ شکایت دیگر نیز به دختران و پسران کمتر از ۱۸ سال ارتباط داشته است.»
در کنار این‌ها، کمیسیون مستقل حقوق بشر در باره‌ی حقوق کودکان گفته است که مثل سال‌های گذشته، وضعیت حقوق بشری کودکان در افغانستان هم‌چنان نگران‌کننده باقی مانده است: «در طول سال ۱۳۹۵ خشونت‌ها بر کودکان جریان داشته و از اطفال، نه‌تنها در بچه‌بازی، بلکه در منازعات و حمله‌های انتحاری نیز استفاده‌شده است.»
در همین حال در این گزارش در باره آزادی بیان و آزادی تظاهرات افزود شده است: «دولت افغانستان در انجام مکلفیت خویش نسبت به تأمین امنیت مظاهره‌کنندگان موفق نبوده است، به‌عنوان نمونه دولت نتوانست امنیت مظاهره‌کنندگان جنبش روشنایی را در دوم اسد ۱۳۹۵ تأمین کند. در نتیجه انفجارهای بزرگی که در میان مظاهره‌کنندگان به وقوع پیوست، حدود ۴۰۰ نفر از شهروندان غیرنظامی کشته و زخمی شدند.»
هم‌چنان در سال روان خورشیدی پولیس بر معترضین جنبش رستاخیر شلیک کرد که چندین تن کشته و زخمی شدند.
این کمیسیون در مورد تلفات خبرنگاران ذکر کرده است که در سال ۱۳۹۵ خورشیدی ۱۴ کارمند رسانه‌ای کشته شده بودند.
این در حالی است کمیته‌ی مصونیت خبرنگاران گزارش داده بود که در شش ماه نخست سال ۲۰۱۷ میلادی، ۱۰ خبرنگار جان باخته‌اند.
کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان در باره وضعیت مهاجران و بی‌جاشده‌گان اظهار کرده است که روند مهاجرات افغان‌ها به اروپا در چند سال گذشته ادامه داشته است و در باره‌ی بی‌جاشده‌گان نگاشته است: «بی‌جاشده‌گان داخلی نیز یکی از پی‌آمدهای عمده‌ی تداوم جنگ و خشونت در کشور اند، در حال حاضر آمار وزارت امور مهاجرین و عودت‌کننده‌گان نشان می‌دهد [این رقم] به ۱٫۵ میلیون (۱۵۱۷۲۹۲) نفر می‌رسد. تحقیقات کمیسیون هم‌چنین نشان می‌دهد که نزدیک به ۴۰ درصد از بی‌جاشده‌گان داخلی در شهرهای بزرگ و مناطقی که معمولاً ظرفیت‌های شغلی و درآمد بهتری را دارد، ساکن شده‌اند. دولت افغانستان تاکنون اقدام مؤثری برای جلوگیری از بی‌جاشدن باشنده‌گان، انجام نداده است.»
این کمیسیون به نقل از وزارت امور مهاجرین و عودت‌کننده‌گان در این گزارش افزوده است که مجموع مهاجران و پناهنده‌گان افغان به ۵،۵۳۸،۲۵۹ نفر می‌رسد که از این میان ۲٫۶ میلیون آنان دارای مدرک قانونی اقامت و پناهنده‌گی بوده و بقیه فاقد مدرک قانونی اقامت‌اند.
در گزارش وضعیت حقوق بشر در افغانستان در ۱۳۹۵ در باره‌ی حق زنده‌گی، حق آزادی و امنیت شخصی، حق رهایی از شکنجه و بدرفتاری، حقوق متهمان و محکومان، حق ازدواج و تشکیل خانواده، حق مالیکت، حق کار، حق آموزش و حق صحت نیز گزارش شده است و در اکثر حالت‌ها، این حق‌ها نقض شده است. به‌طور نمونه در سال ۱۳۹۵ خورشیدی ۲۰۳ واقعه‌ی نقض حق آزادی و امنیت شخصی توسط این کمیسیون به ثبت رسیده است.
هم‌چنان کمیسیون حقوق بشر افغانستان در باره‌ی حق آموزش گزارش داده است: «علی‌رغم این که در سال‌های اخیر، دولت تلاش جدی برای تهیه امکانات آموزشی و تأمین شرایط برای آموزش فراگیر در کشور داشته است، هنوز تعداد زیادی از کودکان در مناطق مختلف کشور به دلیل وجود مشکلات و موانع جدی، از حق آموزش محروم‌اند. ۱۲.۵ درصد از مصاحبه‌شونده‌گان (۸۲۶ نفر) اظهار داشته‌اند که در منطقه یا محل زنده‌گی ساختمان مکتب وجود ندارد. حدود ۱۴ درصد از مصاحبه‌شونده‌گان (۸۹۷ طفل) مجبور اند فاصله‌ای بیش/ از ۳ کیلومتر راه را طی کنند تا به مکتب برسند و تعداد ۷ درصد (۴۸ نفر) فاصله‌ای بیش از ۶ کیلومتر راه از خانه تا مکتب را روزانه طی می‌کنند.»
در این گزارش یکی از دلایلی که دختران مکتب را ترک می‌کنند، دوربودن مکتب از خانه‌های‌شان گفته شده است: «مسأله‌ی دوری مکاتب، مخصوصاً برای دختران یکی از موانع اصلی ترک مکتب است، یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهد که ۷۰ درصد اطفال مصاحبه‌شونده به‌صورت منظم به مکتب می‌روند، ۲۰ درصد نمی‌توانند به مکتب بروند و ۱۰ درصد دیگر نمی‌توانند به‌صورت منظم در مکتب حاضر باشند.»

اشتراک گذاري با دوستان :