همسایه‌های طماع و سلطه‌طلب

سدسازی و مهار آب‌ها یکی از پروژه‌های اساسی دولت افغانستان است. جنگ‌های دوام‌دار سبب شد که زیر بنای افغانستان از بین برود. این جنگ‌ها مانع از توسعه‌ی اقتصادی، سد سازی و ایجاد شبکه‌های مدرن آب‌یاری شد. جنگ و بی‌ثباتی هم‌چنان همسایه‌ها را چنان بر آب‌ها و منابع کشور ما مسلط کرد که حالا برخی از همسایه‌ها خود را مالک حقیقی این سرزمین می‌دانند.
افغانستان حق دارد که شبکه‌های مدرن آب‌یاری بسازد، هم‌چنان ما حق داریم که در داخل کشور خود برق تولید کنیم. در حال حاضر افغانستان برق وارداتی را مصرف می‌کند. کابل، هرات، تالقان، شبرغان … را برق وارداتی روشن ساخته است. مردم افغانستان به اهمیت تولید برق و شبکه‌های مدرن آب‌یاری در کشورشان واقف اند و از آن بدون در نظر داشت اختلاف‌های سیاسی و قومی حمایت می‌کنند.
واکنش جمعی و هم‌آهنگ مردم افغانستان به اظهارات رییس‌جمهور ایران در مورد سد‌های کمال‌خان کجکی و سلما، نشان داد که مجموع مردم افغانستان صرف نظر از گرایش‌های سیاسی، تباری و مذهبی خواستار توسعه‌ی کشورشان هستند. مردم افغانستان از دولت می‌خواهند که از منافع افغانستان در برابر همسایه‌های طمّاع، آزمند و ظالم دفاع کند.
آن عده از شهروندانی که منافع خودی و وطنی را فدای ایدیولوژی و اهداف گروهی می‌کنند هم باید درک کنند که آنان برای همسایه‌ها ابزار هستند. همسایه‌های این وطن، به هیچ شعاری وفادار نبوده‌اند، آنان جریان‌های ایدیولوژیک را برای تخریب افغانستان حمایت کرده‌اند. آنانی که دچار جنون ایدیولوژیک شده‌اند و منافع وطنی برای‌شان ارزشی ندارد، باید به سرنوشت گروه‌های مشابه توجه کنند.
هر شهروندی در درون وطن خود صاحب عزت خواهد بود. ایدیولوژی‌های جهان‌وطنی در گذشته هم برای این کشور عزت و اقتدار نیاورد و از این به بعد هم نمی‌آورد. آنانی که ایدیولوژیک می‌اندیشند باید به اظهارات رییس جمهور ایران فکر کنند. آنان باید بدانند که کشورهای جهان برای پی‌گیری منافع خود حاضر اند کشورهای دیگر را قربانی کنند. آنان حتا نمی‌خواهند که چند تا سد در کشور همسایه‌شان اعمار شود. در چنین محیط و فضایی سر دادن شعارهای ایدیولوژیک چه معنایی دارد؟
همان طوری که لیبرال، ملا و چپ پاکستانی از سیاست هندمحور این کشور در قبال افغانستان دفاع می‌کنند، اصلاح‌طلب، محافظه‌کار، معتدل، اصول‌گرا و تُندرَو ایرانی هم، تحمل ساختن چند تا سد در افغانستان را ندارند. نگاه تمام آنان به افغانستان، نگاهی از بالا به پایان است. مقام‌های کشورهای همسایه می‌خواهند که یک مشت از سیاست‌مداران بی‌برنامه، گرفتار جنون ایدیولوژیک و بی‌باور به منافع وطنی در افغانستان حاکم باشند، اما دیگر آن زمان سپری شده است. مردم افغانستان حالا صاحب دولت شده‌اند. این دولت در نتیجه‌ی قربانی‌های مردم افغانستان و هزینه‌های کلان انسانی و مالی جامعه‌ی جهانی ایجاد شده است. این دولت مشکلات زیادی دارد، اما در دفاع از منافع وطنی در برابر همسایه‌‌های زورگو و سلطه‌طلب، تعهد دارد.
مردم افغانستان هم نشان دادند که نمی‌خواهند زیر بار زورگویی‌های کشورهای همسایه بروند. مردم افغانستان دولت‌مردانی را حمایت خواهند کرد که در پی‌گیری منافع وطنی از هیچ نوع تلاشی دریغ نکنند.

اشتراک گذاري با دوستان :