حمله به سیاست و اقتصاد

- شاه‌حسین مرتضوی

حوالی ساعت هشت و نیم صبح بود، قرار بود تا دقایقی دیگر معاون وزیر خارجه آذربایجان وارد ارگ ریاست جمهوری شود. همه چیز برای پذیرایی از مهمانان آماده بود.
ناگهان زمین لرزیده‌ و شیشه‌های پنجره‌ها یکی پس از دیگری به زمین فرود آمد. تصور اولی همه، وقوع یک زلزله را نشان می‌داد‌، اما به زودی معلوم شد که رویداد تروریستی در چند قدمی ارگ ریاست جمهوری رخ داده است.
محافظان به نزدیک ریس جمهور آمدند، اما رییس جمهور با آرامش تمام گفت: «این لحظه، لحظه آرامش است، مردم به آرامش نیاز دارند.» رییس جمهور با روحیه عالی به استقبال مهمان رفت. نظم اتاقی که برای مهمان فراهم شده بود، برهم خورده بود. یکی از اتاق‌های دیگر آماده شد. رییس جمهور با حفظ آرامش از مهمان استقبال و گفت‌وگو کرد.
حمله در چهارراهی زنبق، حمله به سیاست‌، اقتصاد و مردم کشور بود. همه چیز درست زمانی اتفاق افتاد که افغانستان برای یک نشست مهم بین‌المللی آماده‌گی می‌گرفت. برای نخستین بار بود که افغانستان به ابتکار و مدیریت خود مهمانان، یک نشست مهم را میزبانی می‌کرد.
هدف اساسی تروریستان اخلال در برگزاری این نشست و هم‌چنان وادار کردن دیپلومات‌های کشورهای خارجی به ترک افغانستان بود.
فداکاری ۱۳ سرباز پولیس سبب شد، تا تانکر به هدف اصلی نرسد. اگر تانکر به محل سفارت‌خانه‌ها نزدیک می‌شد، احتمال تخریب تاسیسات و هم‌چنان کشته و زخمی‌شدن شماری زیادی از کارمندان سفارت‌خانه‌ها متصور بود.
تروریستان با این اقدام می‌خواهند تا افغانستان را در وضعیت روزهای قرار دهند که نماینده‌گی هیچ کشوری در آن فعال نبود.
این اقدام تروریستان بر خلاف موازین و اصول پذیرفته شده‌ی بین‌المللی می‌باشد.
با تمام این جنایت، و اندوهی که بر فضای کابل حاکم بود، نشست کابل با موفقیت تمام برگزار شد. این نشست، دست‌آورد‌های مشخصی را به همراه داشت که قبلا به صورت مفصل به آن اشاره شده است.
حمله تروریستی کابل زیان‌های بزرگی را به بخش خصوصی نیز وارد کرد. در اطراف نزدیک به محل رویداد کمپنی روشن‌، تلویزیون خصوصی یک‌، عزیزی بانک، هوتل کابل استار‌، شفاخانه خصوصی رویال و زدران گروپ، آسیب‌های زیاد انسانی و مالی را متحمل شدند.
با تمام سنگینی این حمله‌، جریان برنامه تلویزیون خصوصی یک قطع نشد. خبرنگاران جوان و با شهامت تلویزیون از ورای دود و آتش، صدای آزادی را دوباره بلند کردند. آنان نشان دادند که افغانستان با این حمله‌ها به عقب بر نمی‌گردد. شهامت خبرنگاران این رسانه می‌تواند نمونه‌ی خوبی از شجاعت‌، مسوولیت‌پذیری و احساس وطن‌دوستی باشد.
به همین گونه دیگر نهاد‌ها با تمام آسیب‌هایی که دیدند دوباره با روحیه بهتر برای تداوم کار خود به صحنه آمدند. هوتل کابل استار برای دومین بار است که آسیب می‌بیند‌، اما مدیر آن می‌گوید: «برای آبادنی افغانستان، متعهد به خدمت در کشور است.»
شماری از کارمندان جوان و تحصیل یافته در این مؤسسات و نهاد‌ها مشغول کار بودند، هر کدام آنان سرمایه‌های بزرگ انسانی برای کشور خود به شمار می‌رفتند. تنها در کمپنی روشن ده‌ها تن شهید و زخمی شده‌اند. زیان‌های هر کدام از نهادهای یاد شده به صد‌ها هزار دالر می‌رسد. شمار زیادی از کمپنی‌های همکار و قراردادی این مؤسسه‌ها نیز متضرر شده اند.
افراد زیادی جان‌های خود را در این رویداد از دست داده و شماری هم با از بین رفتن تاسیسات، از کار بیکار شدند.
این حمله برای مؤسسه‌ها و اقتصاد نوپای کشور زیان‌های سنگینی را به همراه داشت.
رویداد کابل مردم کشور را در اندوه و شوک بزرگی قرار داد. اما همبسته‌گی سیاسی مردم‌، هم‌دلی و احساس مشترک شهروندان در اهدای خون و یاری به آسیب‌دیده‌گان نشان داد‌، هیچ زخم خونینی نمی‌تواند مردم افغانستان را در لحظه‌های سخت و دشوار از هم‌دیگر جدا کند.
با قاطعیت می‌توان گفت که هیچ دشمن داخلی و بیرونی توان شکست مردم‌، نظام و نیروهای امنیتی ما را ندارند‌، اما نفاق سیاسی و عدم اجماع نخبه‌گان سیاسی می‌تواند ما را در وضعیت شکننده و دشوار قرار دهد.
مسولیت‌پذیری همه‌گانی و درک درست و منصفانه از وضعیت سبب می‌گردد تا با خردورزی و عقلانیت از فصل دشوار پیش آمده عبور کنیم.

اشتراک گذاري با دوستان :