عروسان شیر خواره

- وحید پیمان

غلام‌ناصر خاضع والی غور در یک گفت‌وگوی اختصاصی با روزنامه ۸صبح می‌گوید واقعاتی از ازدواج پیش از وقت دختران حتا در زمانی که آن‌ها داخل قنداق هستند نیز در این ولایت دیده شده است. قنداق کردن رسمی است که شیرخوارگان را در پتو یا پارچه‌های مشابه تا سن دو یا سه ساله‌گی می‌پیچانند.
در این گفت‌وگوی اختصاصی آقای خاضع هم‌چنان درباره تهدیدات داعش در غور صحبت کرده و گفته است گروهی که زیر نام داعش در ولایت غور فعالیت می‌کند، گروه کوچکی است که در پی تطبیق پروسه «دی.دی.آر» یا جمع‌آوری سلاح از نزد تفنگ‌داران غیرمسوول عقده‌مند شده و به مخالفت علیه دولت اقدام کردند.
والی غور در این گفت‌وگو هم‌چنان در باره‌ی مشکلات قومی در غور صحبت کرده و می‌گوید که برخی از گروه‌های محلی در این ولایت حیات و بودن‌شان به خشونت و جنگ وابسته است و با جنگ، مردم را به دنبال خود می‌کشانند و با ایجاد خشونت دست به تشنج می‌زنند تا به منافع خود دست یابند.
وی هم‌چنان تاکید کرد که پیش از حکومت وحدت ملی برای انکشاف این ولایت خشت روی خشت گذاشته نشده و حالا با روی کار آمدن حکومت وحدت ملی نیز هیچ اقدامی برای محرومیت‌زدایی و یا انکشاف در این ولایت از سوی وزارت‌خانه‌ها روی دست گرفته نشده است.

داعشی‌های غور پس از «دی.دی.آر» عقده‌مند شدند

والی غور می‌گوید که گروه منسوب به داعش در غور گروه کوچکی است که در مناطق صعب‌العبور جابه‌جا شده و جنگ چریکی می‌کند. به گفته آقای خاضع حتا بزرگان این گروه، پیش از این مجاهد بودند و در دوران مقاومت در مقابل طالبان و پیش از آن نیز در مقابل نظام‌های تحت حمایت شوروی سابق می‌جنگیدند.
والی غور می‌گوید که این افراد پس از طالبان حتا پوسته‌های امنیتی به حمایت از حکومت داشتند، اما زمانی در مقابل حکومت عقده‌مند شدند که علاوه بر خلع سلاح، مناصب دولتی نیز از آن‌ها گرفته شد. آقای خاضع می‌گوید این‌ گروه پس از خلع سلاح، این‎بار با طالبان درگیر شد و طی یکی دو سال گذشته و پس از فرستادن تعدادی از نماینده‌گان خود به ننگرهار، منسوب به داعش شده است.
پیش از این روزنامه ۸صبح نیز با نشر گزارشی از این موضوع پرده برداشته بود که فرماندهان داعش در منطقه مرغاب در ۴۰ کیلومتری مرکز غور از زمان آغاز جنگ‌ها بر ضد حکومت تحت حمایت اتحاد شوروی در دهه ۶۰ تا دوره دوم حکومت آقای کرزی، فرماندهان ارشد حزب جمعیت اسلامی افغانستان بودند.
این گزارش ۸صبح اما با واکنش تند اعضای حزب جمعیت اسلامی افغانستان در آن موقع روبه‌رو شد.
بر اساس یافته‌های ۸صبح احمد‌خان مرغابی پس از سقوط طالبان به عنوان فرمانده فرقه ۴۱ تعیین شد. او افراد زیادی از اقوام خود را در این فرقه جابه‌جا کرد. اما حکومت افغانستان زمانی‌که این فرقه را تنقیص کرد، احمد‌خان مرغابی و افرادش از امتیازات دولتی محروم شدند. سپس عده زیادی از آنان علم مخالفت با حکومت را برافراشتند، چیزی که حالا والی غور نیز کم‌وبیش به آن اشاره دارد.
به گفته والی غور طی ۲ ماه گذشته حمله‌های هوایی برای هدف قراردادن این افراد آغاز شده، اما برای این‌که این حمله‌ها علیه این افراد نتیجه‌ی بهتری بدهد تصمیم راه‌اندازی عملیات زمینی را نیز روی دست دارند.
آقای خاضع می‌گوید که در ولایت غور هر چند در برخی از مناطق فکر طالبانی وجود دارد، ولی در این ولایت بستر مناسب و مساعدی برای فعالیت‌های تروریستی به پیمانه‌ای که در برخی از جاهای دیگر وجود دارد، مهیا نیست و اکثر مردم از دولت حمایت می‌کنند.
به گفته آقای خاضع اما در شمال فیروز کوه، در ولسوالی پسابند، در بخشی از ولسوالی شهرک و در برخی از نقاط ولسوالی چهار سده، برخی از پایگاه‌های طالبان موجود است و فعالیت‌های‌شان به اندازه‌ای محدود است که به‌جای جنگ بیشتر به ماین‌گذاری می‌پردازند.

جنگ‌جویان مردم را به خاطر منافع شخصی به جنگ وادار می‌کنند

غور با اخبار خشونت‌های فزاینده قومی و گروهی‌اش هر از گاهی در صدر خبرها قرار داشته، هر چند به گفته مسوولان محلی این ولایت در سال‌های پیش برخوردهای خونین ذات‌البینی در این ولایت بیشتر بوده است. بیشترین درگیری‌ها، زد‌و‌بندها و نبردهای قومی در ولایت غور متمرکز به ولسوالی‌های دولتیار، شهرک، پسابند، دولینه، تیوره و شهر فیروزکوه مرکز ولایت غور است. پیش از این، دست‌کم دو دهه قبل، ولسوالی دولت‌یار شاهد بیشترین اختلافات قومی و تلفات در پی این اختلافات بود، اما طی دست‌کم یک دهه گذشته، این اختلافات در ولسوالی‌های شهرک و مرکز ولایت غور دامنه وسیع‌تری پیدا کرده است.
آن‌گونه که ساکنان محلی غور می‌گویند اختلافات عمیق قومی در هر ولسوالی ریشه متفاوتی دارد. به گونه مثال در ولسوالی دولت‌یار این اختلافات سال‌ها پیش، در پی ادعاهای ملکیت زمین بین اقوام آغاز شد و سپس به مناطق دیگر گسترش یافت. اما حالا پس از گذشت سال‌ها، این اختلافات سمت‌وسوی دیگری گرفته است.
غلام‌ناصر خاضع والی غور می‌گوید که حاکمیت محلی این ولایت برای کاهش خشونت‌های ذات‌البینی تلاش‌های زیادی کرده اما برخی از گروه‌های محلی در غور حیات و بودن‌شان به خشونت و جنگ وابسته است و بدون جنگ نمی‌توانند مردم را به دنبال خود بکشانند و از این‌رو ناگزیراند که با ایجاد چنین وضعیتی دست به تشنج بزنند تا از آب گل آلود ماهی بگیرند.
والی غور می‌گوید که در ولایت غور نیروی کافی برای مبارزه با تروریست‌ها و گروه‌های مسلح وجود ندارد و این چالش بارها با حکومت مرکزی در میان گذاشته شده است. به گفته آقای خاضع برای تامین امنیت بهتر در روستاها و جلوگیری از ناامنی‌ها و زورگویی‌ها و سرکوب مخالفین در این ولایت به نیروی امنیتی کافی ضروت است. به گفته آقای خاضع غور دارای جغرافیای وسیعی است اما بین ۲ هزار و ۵۰۰ تا سه هزار نیرو دارد و این مقدار نیرو هرگز برای تأمین امنیت این ولایت کافی نخواهد بود.

غور از محدود ولایت‌های چشم انتظار انکشاف

در پی کشته‌شدن بیش از ۳۰ تن از باشنده‌گان ولایت غور توسط گروه منسوب به داعش در سال گذشته رییس‌جمهور غنی جهت غم‌شریکی با مردم غور به این ولایت سفر کرد و در یک سخنرانی تاکید کرد که به سال‌ها محرومیت این ولایت دور افتاده پایان خواهد داد. آقای غنی در این سفر از مردم غور خواست تا «پارچه امتحانش را ۶ ماه بعد» نمره بدهند. فردای آن روز در جلسه شورای وزیران بود که رییس‌جمهور غنی به وزیر مالیه دستور داد تا برای ده ولایت کشور از جمله غور که طی سال‌های گذشته به آن توجه کمتر شده، برنامه‌های انکشافی بیشتری در نظر بگیرد.
غلام‌ناصر خاضع والی غور می‌گوید که در سال‌های پیش از حکومت وحدت ملی در باره‌ی این ولایت بی‌اعتنایی و بی‌مهری صورت گرفته و هیچ نوع پروژه زیربنایی که بتواند در زنده‌گی مردم تأثیرگذار باشد وجود نداشته است. والی غور می‌گوید که حتا یک وجب راه پخته در این ولایت وجود ندارد تا غور را به یکی از کلان‌شهرها وصل کند. به گفته او در غور برق و آب آشامیدنی صحی وجود ندارد و سکتور خصوصی در این ولایت سرمایه‌گزاری نکرده است. به گفته او بی‌کاری در این ولایت به یک معضل تبدیل شده و در ادامه محرومیت‌ها حتا دانشگاه این ولایت ساختمان ندارد و در کل هیچ نوع پروژه زیربنایی شکل نگرفته است.
آقای خاضع در پاسخ به این سوال که پس از سفر رییس‌جمهور به ولایت غور و وعده او برای تغییر در این ولایت چه کاری صورت گرفته گفت: «رییس جمهور غنی پس از سفر خود به ولایت غور از وزارت‌خانه‌ها خواست تا بسته‌های پیش‌نهادی خود برای انکشاف این ولایت را ارایه دهند و وزارت‎‌خانه‌ها نیز در ابتدا از اداره‌های دومی خود در سطح ولایت خواستار مشورت شدند اما هیچ گاه اقدام عملی از سوی هیچ وزارت‌خانه‌ای برای انکشاف این ولایت به صورت عملی روی دست گرفته نشد.»
آقای خاضع می‌گوید وصل ساختن از طریق راه‌های مواصلاتی به یکی از ولایت‌های هرات و یا کابل تنها راه تحول اساسی در زنده‌گی مردم است و فعالیت‌های کوچک برای ولایتی که در محاصره سنگلاخ‌ها و کوه‌پایه‌ها است، هیچ فایده‌ی تأثیرگذاری ندارد.

دخترانی که در شیرخوارگی عروس می‎‌شوند

غور از ولایت‌هایی است که سنگین‌ترین قواعد عرفی توسط زورمندان محلی در آن تطبیق می‌شود تا جایی که بزرگان قومی نه تنها بر خلاف میل دختر و پسر حتا بر خلاف میل والدین آن‌ها در باره‌ی ازدواج دختران و پسران جوان تصمیم می‌گیرند. گاهی دختران را به‌عنوان خون‌بها و گاهی نیز در بدل زمین، خانه و یا حیوانات به عقد نکاح مردان در می‌آورند.
قتل رخشانه، دختر ۱۹ ساله‌ای که ۲ سال پیش در منطقه «غلمین» در ۴۰ کیلومتری شهر فیروزکوه مرکز ولایت غور توسط عده‌ای از مردان خشم‌گین رقم خورد، در تمام دنیا واکنش‌هایی را در پی داشت.
والی غور می‌گوید که در جامعه روستایی افغانستان هنوز به زن به عنوان یک انسان، صاحب حق و کسی که حرمت‌اش باید مد نظر گرفته شود، دیده نمی‌شود و این تنها مختص به ولایت غور نیست. والی غور می‌گوید در مواقعی در ولایت غور حتا برخی از دختران را داخل قنداق عروس می‌کنند. به گفته والی غور مصارف ازدواج در این ولایت بسیار بلند است و یک مرد باید نیم عمر خود را کار کند تا بتواند ازدواج کند.
به گفته او با زنان و دختران در این ولایت پس از ازدواج به گونه‌ای برخورد می‎شود که گویا آنان را خریداری کرده‌اند. او می‌گوید که حاکمیت محلی هرات از آدرس علمای دینی و جامعه‌ی مدنی برای رفع این چالش‌ها تلاش‌های زیادی را انجام داده است. او می‌گوید تا هر جایی که دست پولیس می‌رسد حکومت محلی با ناقضان حقوق زن برخورد می‌کند، اما به گفته او برای محو خشونت در این ولایت به فرهنگ‌سازی نیاز است.
آقای خاضع می‌گوید با وجودی که غور ولایتی محروم و فقیر است اما مردم آن به درس و تعلیم علاقه‌مندی زیادی دارند. به گفته آقای خاضع میزان حضور دختران در مکاتب نسبت به پسران بسیار کمتر است چرا که بسیاری از دختران پیش از رسیدن به سن قانونی، ازدواج می‌کنند و به خانه‌داری مصروف می‌شوند.

اشتراک گذاري با دوستان :