آیا پادشاهی عربستان از تمویل تروریسم دست برمی‌دارد؟

دونالد ترامپ، رییس‌جمهور ایالات متحده در نشست سران کشورهای مسلمان‌نشین و امریکا گفت که جنگ غربی‌ها و امریکایی‌ها با گروه‌های شبه‌نظامی ‌در کشورهای مسلمان‌نشین، جنگ تمدنی و هویتی نمی‌باشد، بلکه جنگ فکری است؛ جنگی که در یک سوی آن یک فکر پیشروانه است و در طرف مقابل تفکری است که می‌خواهد جهان را به عقب برگرداند. رییس‌جمهور امریکا، تا جایی که توانست رعایت حال میزبان و شنونده‌گانش را کرد.
رییس‌جمهور امریکا در داخل کشورش همیشه از عبارت «تروریسم اسلامی ‌رادیکال» استفاده می‌کرد و آن را ایدیولوژی دشمنان امریکا می‌خواند. ترامپ همیشه به رقیبان سیاسی‌اش خرده می‌گرفت که به عمد هویت اسلامی‌ دشمنان امریکا را انکار می‌کنند. اما در نشست ریاض، از عبارت تروریسم اسلامی ‌رادیکال استفاده نکرد. آقای ترامپ خواست به شنونده‌گان و میزبانانش بگوید که دشمنان امریکا هویت اسلامی ‌ندارند، بلکه هویت اسلامی ‌را به نفع باورهای ارتجاعی وعقب‌مانده‌شان مصادر کرده‌اند.
ترامپ به صراحت خطاب به مقام‌های عربستان گفت که امریکا نمی‌خواهد به هیچ کشوری سبک زنده‌گی غربی و امریکایی را تحمیل کند. این گفته به معنای آن بود که اداره ترامپ نمی‌خواهد با ریاض در مورد حقوق بشر، حقوق زنان و دموکراسی وارد تنش شود. این امتیازی بود که آقای ترامپ به ریاض داد و در بدل آن قرارداد‌های تجاری گرفت.
اما سوال مهم این است که عربستان چگونه می‌تواند با امریکا در امر مبارزه با تروریسم همکاری کند؟ عربستان، ایدیولوژی سلفی‌گری را ترویج می‌کند. برخی شیخ‌های نزدیک به پادشاه عربستان، گروه‌های تروریستی دشمن امریکا را تمویل می‌کنند. آقای ترامپ در سخنرانی‌اش در ریاض بدون اشاره به این موضوع گفت، امریکا و متحدانش باید منابع تمویل تروریست‌ها را بخشکانند. تمویل گروه‌های دشمن امریکا از خاک عربستان حدس و گمان نیست.
ریچارد ‌هالبروک، دیپلومات کهنه‌کار فقید امریکایی باری به حامد کرزی گفته بود که ده‌ها میلیون دالر در سال از عربستان و دیگر امیرنشین‌های خلیج فارس، به طالبان، القاعده و لشکر طیبه کمک می‌شود. جالب این است که حتا شیخ‌هایی عربستانی که مخالف القاعده، طالبان و لشکر طیبه هستند نیز به این گروه‌ها پول می‌فرستند. آنان فکر می‌کنند که تمویل گروه‌های افراطی در خارج از قلمرو عربستان برای این پادشاهی امنیت می‌آورد. آنان تصور می‌کنند که تقویت گروه‌های افراطی مسلح در بیرون از مرزهای عربستان، سبب می‌شود که ناراضیان عربستانی از قلمرو عربستان کوچ کنند و در خارج با این گروه‌ها یک‌جا شوند. برای برخی از مقام‌های عربستان، خروج ناراضیان از آن کشور، یک پیشرفت امنیتی است.
حال پادشاهی‏ای که برای گروه‌های تروریستی پول می‌فرستد، آیا حاضر خواهد شد که منابع تمویل گروه‌های تروریستی را خشک کند؟ شاید یک عده به این باور باشند که عربستان، گروه‌هایی را که با امریکا می‌جنگند، سرکوب می‌کند و صرف به گروه‌هایی رحم می‌کند که آجندای منطقه‌ای و محلی دارند. اما سوال این است آیا گروه‌هایی که آجندای جهانی دارند، مهمان گروه‌های منطقه‌ای و محلی نیستند؟
مولانا فضل‌الرحمان خلیل، بنیادگرای شناخته‌شده پاکستانی که دولت عربستان هم به او نظر لطف دارد، بخشی از شبکه حفاظتی بن لادن در پاکستان نبود؟ تا زمانی که به این سوال‌ها پاسخ جدی پیدا نشود، جنگ با ترور، به مقصد نمی‌رسد.

اشتراک گذاري با دوستان :