قالیباف را بدهید به ما

- فرشته حسینی

از قدیم گفته‌اند که قدر زر را زرگر بداند. یک نفر هست به نام باقر قالیباف. امسال کاندید ریاست‌جمهوری ایران بود و همین دیروز بساط خود را جمع کرد و لوله شد. البته یک چیز است که هروقت در ایران انتخاباتی بوده، ایشان طبق وظیفه شرعی آنجا حاضر بوده‌اند. قالیباف فول آپشن است. هم خوشگل است هم جگر. چشم‌های رنگی رنگی دارد و موهایش روشن است. قالین‌بافی را هم احتمالا بلد است. فکر می‌کنم در ایران قواعدی برای اسم‌گذاری دارند. مثل افغانستان نیست که یک نفر ناگهانی اسم خود را هاتف بگذارد، ولی نتواند هیچ ندایی از غیب بدهد. یا مثلا اسم خود را ظفر بگذارد و معلوم نباشد کجاها را فتح کرده. اها، درمورد قالیباف حرف می‌زدیم. این کاندید همیشه اسبق ریاست‌جمهوری همه حُسن و آیت است و به همین دلیل نمی‌شود که بی‌خیالش باشیم. باید دنبالش برویم. جناب ایشان در مناظره‌های انتخاباتی گفته است که می‌تواند از برق زباله بسازد. چی میگویم؟ ببشخید. این کار را که خود ما هم می‌توانیم. ایشان گفته که از زباله میتواند برق تولید کند. فکرش را بکنید. همین کثافات را که شما هر روز در سرک‌ها می‌بینید و پیف پیف‌کنان از کنارش رد می‌شوید، قابلیت برق‌دهی دارد. برقی که ما کابلی‌ها بخاطرش کشته داده‌ایم. متوجه اهمیت باقر قالیباف شدید؟ فکر می‌کنید بدست آوردن این آدم سخت باشد؟ گوش کنید.
تهرانی‌ها از باقر دل خوشی ندارند. چون همین چند ماه پیش که شاروال تهران بود، در ماجرای پلاسکو تعدادی را به شهادت داد. یک مقدار اهل رشوه هم است. اما در کابل کشته و مرحوم شدن یک امر عادی است و دیگر کسی باعث ناراحتی کسی نخواهد شد. فساد و رشوه هم که برای ماه چون آکسیژن برای تنفس است. درحقیقت بیرون آوردن قالیباف از تهران و داخل کردنش در کابل یک بازی برد-برد-برد-برد است. حالا چرا چهار برد؟ حساب کنید. ۱٫ قالیباف اگر کابل بیاید، مشکل کثافات و بوی بدشان حل می‌شود. ۲٫ دیگر نیاز به برق صادراتی نخواهیم داشت. باقر برق کثافتی به ما می‌دهد. ۳٫ تهرانی‌ها که چشم ندارند خوبی‌های باقر را ببینند، تازه بعد از رفتنش خواهند فهمید چه جگر… ببخشید، گوهری را از دست داده‌اند. ۴٫ بیچاره قالیباف هم از هر روز کاندید شدن و انصراف دادن راحت خواهد شد. از هر دفعه کاندید شدن و رای نیاوردن روحیه لطیفش خراب می‌شود.

اشتراک گذاري با دوستان :