مشکل مالی دست هنرمندان را بسته است

- حسین حیدری

شماری از هنرمندان جوان با برگزاری نمایشگاه آثار هنری خود می‌گویند که مشکل‌های مالی دست آنان را بسته و از خلق اثر کوتاه کرده است.
مسعود احمد که در این نمایشگاه بیش از ۱۵ اثر نقاشی به نمایش گذاشته بود، می‌گوید که از هیچ سویی حمایت مالی نمی‎شود و این سبب شده است که کمتر روی تولید اثرهای هنری کار کند. او از وزارت اطلاعات و فرهنگ خواست که هنرمندان را حمایت مالی، فرهنگی و روحی کند.
مسعود با وجود مشکل‌ها، با علاقه‌ای که داشته هنر نقاشی را از انستیتیوت هنر‌های زیبای دانشگاه کابل آموخته است.
او گفت: «کوشش می‌کنم منظره‌های تاریخی و زیبای افغانستان را به تصویر بکشم، برای منظره‌ی زیبای بالاحصار کابل سه ماه زحمت کشیدم و همین طور اثری دیگرم فصل خزان دره‌ی پنجشیر است، در مدت یک‌و‎نیم ماه تکمیلش کردم، از طریق نقاشی به مردم و جهانیان، هنر اصیل افغانستان را نشان می‌دهم.»
در همین حال محمدرسول باوری، سرپرست وزرات اطلاعات و فرهنگ به این جوانان گفت که آثار‌شان برای این وزارت «قابل قدر و فراموش‌ناشدنی» است.
به گفته آقای باوری: «نسل‌های آینده منتظر ‌اند که ببینند در آثار جوانان چه بوده است، جوانان خواست‌های خود را توسط هنر بیان می‌کنند، شما [جوانان] در خواست‌های‌‌خود باید خصیصه‌های راستگاری را در نظر بگیرید.»
وی افزود: «یگانه قشری که بدون ترس و هراس با تمام ناملایمت‌ها دست‌و‌پنجه نرم می‌کند، جوانان است، اخلاق کنونی و روابط اجتماعی شما جوانان اتفاقی شکل نگرفته است، بل زمان‌های زیاد سپری و این به واسطه‌ی هنر خود شما ایجاد شده است.»
آقای باوری به مشکل مالی جوانان واکنشی نشان نداد، اما گفت تاریخ شاهد است که جوانان مورد توجه دولت قرار نگرفته‌اند.
در همین حال سیدجواد یکی دیگر از برگزارکننده‌گان این نمایشگاه گفت که به مشکل‌های هنرمندان در روستا‌ها و ولایت‌های دورافتاده‌ی کشور باید توجه شود.
او گفت: «درد دل ما هنرمندان خیلی زیاد است، روز‌ها بگوییم خلاص نمی‎شود، این نمایشگاه باید در این‌جا خاتمه پیدا نکند، بل به تمام ولایت‌های کشور گسترش داده شود.»
در عین حال مرسل یوسف‌زی هنرجوی دیگر نیز می‌گوید که مشکل اقتصادی یک مانع عمده در برابر فعالیت کار‌های هنری وی می‌باشد.
او تأثیر برگزاری این نمایشگاه را روی کار‌های دیگر هنرمندان مفید خواند و گفت که یک سال است کار‌های میناتوری می‌کند.
خانم یوسف‌زی در این نمایشگاه هشت اثر میناتوری را به نمایش گذاشته بود.
در عین حال عادله شیرزاد یکی از بیننده‌گان این آثار می‌گوید: «هنرمند درد واقعی یک جامعه را به تصویر می‌کشد.»
خانم شیرزاد گفت: «نقاشی، رسامی، میناتوری و مجسمه‌سازی هر کدام این‌ها یک هنر خاص است، سال‌ها طول می‌کشد تا یک شخص نقاشی یا میناتوری را بیاموزد، متأسفانه در دوران دانشگاه هم تمام مصارف تولید اثر به دوش هنرجویان می‌باشد، بعد از این که فارغ می‌شوند هم اثر‌های‌شان را کسی نمی‌خرد، دولت به خصوص وزارت اطلاعات و فرهنگ باید کمی در این مورد توجه کنند.»
به گفته خانم شیرزاد هنرمندان و آثار آنان از ارزش زیادی برخوردار می‌باشد.
بازار فروش وجود ندارد
این هنرمندان تازه‌کار هم‌چنان می‌گویند که برای فروش آثار آنان، بازاری مشخص وجود ندارد. مرسل یوسفزی می‌گوید: «یک هنرمند به امید این اثری را خلق می‌کند که به فروش برود، در افغانستان متأسفانه این طور جای وجود ندارد، تمام مصرف کار به دوش خود هنرمند می‌ماند.»
به گفته این هنرمندان یک تعداد افراد محدود که اثر‌های هنری را می‌خرند، افراد خارجی می‌باشند و افغان‌ها در این بخش پول خود را مصرف نمی‌کنند.
در این نمایشگاه بیش از ۹۰ اثر نقاشی، رسامی، میناتوری و مهره‌بافی به نمایش گذاشته شده بود.
این اثر‌ها مربوط به یک تعداد هنرمندان و دانشجویان هنر می‌شد که می‌گفتند می‌خواهند هنر اصیل افغانستان را به مردم و جهان نشان دهند.
این نمایشگاه را معینیت امور جوانان وزارت اطلاعات و فرهنگ و جمعی از جوانان هنرمند روز گذشته در نگارستان ملی برگزار کردند.
مسوولان معینیت امور جوانان تشویق جوانان و رشد هنر را از هدف‌های عمده‌ی برگزاری این نمایشگاه خواندند.

اشتراک گذاري با دوستان :