ترامپ اشتباه اوباما را تکرار نکند

به گزارش رسانه‌های معتبر ایالات متحده، وزارت دفاع و جامعه استخباراتی این کشور به رییس‌جمهور ترامپ پیشنهاد کرده‌اند که سه هزار نیروی نظامی به افغانستان بفرستد. وظیفه این نیروها حمایت از نیروهای امنیتی افغانستان در مبارزه با طالبان خواهد بود. تردیدی نیست که افزایش نیروهای امریکایی و ناتو در افغانستان یک ضرورت است. برنامه ختم ماموریت رزمی ناتو در سال ۲۰۱۴ و انتقال کامل مسوولیت‌های امنیتی به نیروهای داخلی، بیشتر برمبنای ملاحظات سیاسی اداره رییس‌جمهور قبلی امریکا و احزاب بر سر اقتدار در پایتخت‌های کشورهای عضو ناتو، طراحی و اجرا شد.
در آن زمان، به پیشنهاد‌های جنرال‌های ناتو و فرماندهان نیروهای امنیتی افغانستان، چندان توجه نشد. اداره رییس‌جمهور قبلی امریکا یک اشتباه بزرگ سیاسی را هم مرتکب شد. رییس‌جمهور بارک اوباما در دسامبر سال ۲۰۰۹ تاریخ شروع خروج تدریجی نیروهای رزمی ایالات را اعلام کرد. او گفت سر از جولای سال ۲۰۱۱ خروج تدریجی نیروهای رزمی ایالات متحده از افغانستان آغاز می‌شود. آقای بارک اوباما، به نیروهای رزمی امریکا و ناتو یک سال وقت داده بود تا طالبان را شکست دهند. تعیین تاریخ خروج، طالبان و گروه‌های تروریستی هم‌پیمان آنان را جسورتر کرد.
اداره بارک اوباما دست‌آورد‌هایی هم داشت. مثلاً قتل اسامه بن لادن و دیگر رهبران گروه‌های تروریستی، دست‌آوردهای کلان آن اداره بود. اما تعیین تاریخ خروج نیروهای امریکایی وعجله در تکمیل شمار نیروهای امنیتی افغانستان، موثریت این دست‌آورد‌ها را در میدان نبرد کاهش داد. در آن زمان برای تکمیل شمار نیروهای امنیتی افغانستان بسیار عجله شد. کمیت چنان مهم شد که کیفیت افت کرد. یکی از عوامل دشواری‌های امنیتی کنونی، همین مساله است.
اداره جدید امریکا باید اشتباه سیاسی اداره قبلی آن کشور را تکرار نکند. اداره جدید ایالات متحده باید اراده سیاسی خود را برای سرپا نگهداشتن دولت افغانستان به حامیان منطقه‌ای گروه‌های هراس‌افگن اثبات کند. موضوع دیگری که اداره جدید ایالات متحده باید به آن دقت کند، حمایت ارتش پاکستان از طالبان و دیگر گروه‌های هم‌پیمان آن است. ارتش پاکستان از زبان سخنگویان غیررسمی‌اش بارها اعلام کرده است که برای خنثاسازی نفوذ هند در افغانستان به طالبان عقبه لوژستیکی و استراتژیک فراهم کرده است. مقام‌های پاکستانی اذعان می‌کنند که آنان دوگانه بازی می‌کنند. هم از طالبان حمایت می‌کنند و هم از تلاش‌های ضد تروریستی امریکا و ناتو.
اداره ترامپ باید این مشکل را با پاکستان حل کند. این اداره باید به جنرال‌های پاکستانی فشار وارد کند تا به تلاش‌های جهانی برای منزوی‌سازی وشکست طالبان، بپیوندند و از آن حمایت استراتژیک کنند. تا زمانی که طالبان در پاکستان عقبه استراتژیک داشته باشند، هرنوع تلاش برای مذاکره و یافتن یک راه حل سیاسی برای جنگ، ناکام می‌ماند.
واقعیت دیگر این است که بیشتر مردم امریکا و سیاستمداران آن کشور، از حضور در افغانستان و خرچ منابع ایالات متحده در این‌جا خسته شده‌اند. اما آنان باید بدانند که حمایت از دولت و نیروهای امنیتی رسمی افغانستان، به مراتب از سقوط افغانستان کم‌هزینه‌تر است. سقوط افغانستان، تنها به وجهه ایالات متحده صدمه نمی‌زند. سقوط افغانستان منافع امنیتی امریکا و در مجموع امنیت جهانی را از بین می‌برد. خسته‌گی از جنگ درازمدت قابل درک است، اما امنیت هزینه دارد و اگر آن هزینه پرداخته نشود، اثری از ثبات باقی نمی‌ماند.

اشتراک گذاري با دوستان :