بی‌حد دوستش دارم

- حسین حیدری

زیبایی گل‌های تازه و جشن والنتاین (روز عشاق یا عشق‌ورزی)، رنگ همه‌چیز را در چهارراهی پل سرخ و کوچه گل‌فروشی شهر نو خیره‌کننده ساخته بود.
به ثریا حسنی که تصمیم فرمایش تحفه‌ای را در داخل گل‌فروشی داشت، نزدیک شده پرسیدم که چند سال می‌شود این روز را تجلیل می‌کند؟ پاسخ داد: « یک سال است نامزد شده‌ام. همین که در شهر و بازار آمدم، دیدم که دیگران با گل‌های تازه این روز را تجلیل می‌کردند، دل من هم شد که به نامزدم تحفه‌ای بگیرم و این روز را [به او] تبریک بگویم.»
او گفت: «وقتی تحفه را به او می‌دهم حس می‌کنم که او را بی‌حد دوست دارم و همیشه می‌خواهم این روز را همراهش تجلیل کنم.»
از داخل گل‌فروشی متوجه بانو و آقای دیگری شدم که می‌خواستند این روز را تجلیل کنند.
حسین قره‌باغیان و شگوفه شریفی، کم‌تر از یک‌سال است که عروسی کرده‌اند و سه سال می‌شود که این روز را کنار ‌هم جشن می‌گیرند.
حسین قره‌باغیان می‌گوید که از سه سال به این طرف با همسرش که دوستش دارد و عاشقش هست، این روز را تجلیل می‌کند.
به قول آقای قره‌باغیان، او با خانمش صبح از خانه برآمده و تصمیم داشتند که تا شب از باهم بودن این روز لذت ببرند.
او گفت: «از خانه آمدیم در پل سرخ. هدیه گرفتیم، می‌خواهیم تا شب این‌جا باشیم، خوش بگذرانیم و لذت ببریم.»
همین طور خانم شریفی نیز از بودن در کنار «عشق خود» خوش بود و گفت: «از صبح تا حالا (عصر) و از حالا می‌خواهیم تا شب با ‌هم باشیم. همین خودش یک احساس خوب و یک روز قشنگ برای ما خلق می‌کند.»
معمولاً در این روز عاشق، برای معشوق و همین‌طور معشوق برای عاشق، تحفه‌ای می‌خرند. خانم شریفی که به دستش تحفه‌ای داشت، گفت: «ولنتاین روز عشق است، وقتی به خیابان‌ها می‌آییم و می‌بینیم که دکان‌ها پر از گل‌های سرخ شده‌اند و کلمه‌های دوست دارم روی دیوار گل‌فروشی‌ها، احساسی قشنگی به آدم دست می‌دهد. آدم می‌خواهد که هر روز فضا صلح‌آمیز و عاشقانه باشد.»
ولنتاین یا روز عشق‌ورزی بخشی از جهانی‌شدن فرهنگ‌ها است که از چند سال به این سو در بزرگ‌شهر‌های کشور تجلیل می‌شود. اگر چه با این فرهنگ یک تعداد افراد مخالفت نشان داده می‌گویند که ولنتاین در دین ما نیست، ولی جوانانی که این روز را تجلیل می‌کنند برخلاف، عقیده دارند که دین با ولنتاین مشکلی ندارد.
حسین قره‌باغیان یکی از این جوانان می‌گوید: «احساس می‌کنم روز خوبی است، می‌شود این روز را با یک فرهنگ خوب تجلیل کرد تا حد‌اقل یک روز داشته باشیم تا به کسانی که دوست داریم‌شان، عشق بورزیم. روزی بدون خشونت داشته باشیم. چیزی که در فرهنگ ما خالی است.»
وی افزود: «بخش زیادی از پدیده‌های زندگی ما در دین نیست، لازم نیست هر پدیده‌ای دینی باشد. من احساس می‌کنم که این یک فرهنگ خوب است.»
در هیمن حال فردین یکی از گل‌فروشان چهارراهی پل‌سرخ می‌گوید: «در این روز، فروش گل تازه نظر به روز‌های دیگر خیلی زیاد می‌باشد. مردم بسیار گل می‌خرند، برای کسانی که واقعاً عاشق‌شان استند، خدمت‌شان تقدیم می‌کنند.»
در دکان فردین گل‌های تازه و متنوع دیده می‌شود. در این فصل سرد، فردین می‌گوید که گل‌های سبدی، مرسل، نرگس، روز، گلاب، پاشان و دسته‌ای را از کشور‌های هالند، هندوستان و پاکستان می‌آورند.
فردین می‌گوید که دسته‌های گل تازه را از ۲۰ افغانی تا ۱۲ هزار افغانی خود ما می‌سازیم و به فروش می‌رسانیم.
برخلاف همه روز‌ها، شماری از گل‌فروشان در شهر، از فروش زیاد و خوش‌حالی مشتریان خود، راضی به نظر می‌رسیدند.
رامین، یک دکان‌دار کوچه گل‌فروشی می‌گوید که امروز گل مصنوعی را به فروش نرسانده است و فروش گل‌های تازه‌شان نسبت به روز‌های دیگر ۸۰ درصد زیاد بوده است. وی گفت: «دو روز پیش برای ولنتاین آمادگی گرفته بودیم، گل‌ زیاد در دکان دسته کرده بودیم و چاکلیت، ککاو، خرسک، گودی و پوش تحفه‌ها نیز آورده بودیم که یک تعداد به عاشق، معشوق یا به نامزد‌های خود خریدند. فردین مصروف حرف‌زدن بود که بانوی جوان و خوش‌تیپی وارد دکان شد و دسته گل تازه‌ای خواست. وی خود را نیلوفر نقشبندی معرفی کرد و گفت که همه می‌توانند از این روز تجلیل کنند.
وی که گل تازه را از گل‌فروشی می‌گرفت، گفت که از دو روز پیش برای ولنتاین آمادگی گرفته و برایش بهترین و کلان‌ترین تحفه یک شاخه گل سرخ است.
او به افرادی که با این روز مخالفت دارند، گفت که ولنتاین روز دوستان است که با صمیمیت و محبت همراه یک‌دیگر صحبت کنند.
وی گفت که تا کی این مشکل‌ها و جنگ در کشور ما باشد. خوش باشیم، آرامی باشد تا وطن ما پیش‌رفت کند.
با وجودی که این فرهنگ در کشور نوپا است، اما جوانان علاقه‌ی شدیدی به تجلیل این روز دارند.
رضا قربانی، یک‌سال است که نامزد شده است. او می‌گوید که امیدوار است که همه‌ی عاشقان و معشوقان دنیا این روز را کنار ‌هم باشند و تجلیل کنند.
او گفت: «امروز بسیار احساس خوش دارم. به خاطر این که در کنار عشق خودم هستم و می‌خواهم که یک زندگی بسیار خوب و خوش را در پیش داشته باشیم.»
رضا برای معشوق خود تحفه‌های زیادی خریده بود. آقای قربانی گفت: «تحفه‌هایی که گرفته‌ام یک دانه عطر است. یک دانه دست‌بند با یک شاخه‌ی گل تازه و وقتی هدیه‌ها را بدهم، شاید همسرم بهترین احساس عشق را داشته باشد.»
رضا قربانی این روز را شروع زندگی می‌داند و در آینده‌ هم تصمیم دارد که این روز را در کنار عشق زندگی خود جشن بگیرد.
جشن ولنتاین از سده سوم میلادی به این سو در شماری از کشور‌های جهان، به نام‌های مختلف رواج یافته است.
روایت‌هایی وجود دارد که در قرن سوم میلادی فرمان‌روایی به نام کلودیوس عقیده داشته است که مردان مجرد نسبت به آنانی که همسر و فرزند دارند، سربازان جنگجوتر و بهتری هستند، از این رو ازوداج را برای سربازان امپراطوری روم، ممنوع می‌کند. ۴۰ سال پس از دوران کلودیوس، کشیشی به نام «والنتین»، مخفیانه عقد سربازان رومی را با محبوب‌شان جاری می‌کند.
هنگامی که کلودیوس دوم از این کار والنتین خبر می‌شود او را به زندان می‌اندازد. والنتین در زندان با دختری ‎زندان‌بانی که نابینا بوده است، آشنا می‌شود. کلودیوس برای منصرف‌ساختن باور این کشیش زیاد تلاش می‌کند، اما وقتی قناعت والنتین را گرفته نمی‌تواند، حکم اعدام کشیش را صادر می‌کند.
والنتین که با دختر زندان‌بان آشنا شده و روز‌ها با او مفصل صحبت می‌کرده است، پیش از اعدام خود، برایش کارتی می‌فرستد که روی آن نگاشته شده است: «از طرف والنتین تو.»
اصطلاحی که تا امروز مورد استفاده قرار دارد و به وفور بر روی کارت‌های والنتین مشاهده می‌شود و در افغانستان هم این کارت‌ها وجود دارد. چند سالی است که از روز والنیتن نیز شماری در کشور به خصوص جوانان تجلیل می‌کنند.

اشتراک گذاري با دوستان :