سیر صعودی ما و نزولی دشمن ما

- نویسنده: تورن جنرال دولت «وزیری»

من، من‌حیث یک افسر نظامی، رنج و دردی را که هم‌وطنانم از دست طالبان و دیگر گروه‌های هراس‌افگن متحمل شده‌اند و می‌شوند، احساس می‌کنم و می‌دانم که در جریان سال جاری، نسبت به هر زمان بیشتر، دشمن از زن و مرد، پیر و جوان کشور ما به فرمان دیگران، قربانی گرفت.
چند روز پیش، دفتر یوناما، ماموریت امدادرسانی سازمان ملل متحد، گزارش رقم تلفات ملکی را به نشر رساند. در این گزارش گفته شده است که بیشتر قربانیان حوادث تلفات ملکی را زنان و کودکان افغانستان تشکیل می‌دهند. در این گزارش به وضاحت خوانده می‌توانیم که بیشترین تلفات ملکی، ناشی از فعالیت‌های تروریستی طالبان و دیگر گروه‌های تروریستی‌اند.
تروریستان بی‌رحم از هر گونه فرصت، و لو به قیمت سروجان مردم بی‌گناه تمام شود، استفاده می‌کنند تا بزرگ‌نمایی نمایند. در همین سال تروریستان می‌خواستند که خود را شیر ثابت کنند. همین بود که بر ولایات کندز، ارزگان، فراه و هلمند تاخت‌و‌تاز شروع کردند تا آرامش، عزت و آبروی مردم رنج دیده‌ی ما را بدزدند. آنان توانستند مردم ما را اذیت کنند، بکشند و توانستند که اوامر باداران‌شان را به‌جا بیاورند، ولی نتوانستند که خود را شیر ثابت کنند،‌‌ همان‌شغالی که بودند، استند و خواهند بود.
هم‌زمان با یاغی‌گری طالبان و فتنه‌ی باداران‌شان موجی از تبصره‌های بی‌جا در داخل، آگاهانه یا ناآگاهانه، در باره‌ی توانایی‌ها و قابلیت‌های نیروی دفاعی و امنیتی افغانستان و هم‌چنان بحث‌های تفرقه‌انگیز قومی و سمتی آغاز شد که متاسفانه تبعات سوء داشت و از آن تروریستان به نفع خود استفاده کردند.
من می‌پذیرم که در سقوط دوباره‌ی ولایت کندز به‌دست تروریستان، کوتاهی صورت گرفته است، ولی هرگز نخواهم پذیرفت که تروریستان توان مقاومت در مقابل نیرو‌های امنیتی را دارند و یا این‌که می‌توانند به اهداف استراتژیک‌شان برسند. من‌حیث یک نظامی، طالبان ممکن دستاورد‌های تاکتیکی با قربانی‌گرفتن از ده‌ها هم‌وطن ما داشتند، ولی هیچ‌گاه نتوانستند و نمی‌توانند تهدید استراتژیک را متوجه دولت بسازند.
راه‌برد‌های جنگ طالبان، خشونت و اعمال تروریستی‌ای است که باداران‌شان در خارج از افغانستان برای‌شان می‌سازند. ایجاد ترس و وحشت و نا‌امیدشدن از افغانستان‌‌ همان هدف استراتژیک باداران‌شان است که الحمد‌الله به آن هدف در افغانستان نرسیده‌اند.
من به این باورم که هنوز هم ملت ما زنده است و هیچ‌گاه تسلیم امیال بیگانگان نخواهد شد. ما متحمل رنج و درد، فقر و بی‌چاره‌گی بودیم، ولی هرگز نمی‌خواهیم که به قهقرای جهالت بیفتیم و به امر دیگران هست و نیست خود را از بیخ و بن کشیده و برباد کنیم.
هر انسان بی‌گناه که در افغانستان شهید، معلول و بی‌چاره می‌شود، هر طفلی که پدر خود را از دست می‌دهد و هر زنی که شوهر، پدر و برادر خود را به خون غلطیده می‌بیند، می‌داند که کی‌ها آنان را کشته‌اند و برای چه از آنان قربانی می‌گیرند. باداران تروریستان باید بدانند که گروه‌های تروریستی وابسته به آنان، وسیله‌ی کشتن مردم ما استند، ولی دستور را شما می‌دهید! شما‌ها مسوول بیشتر از پنج‌صدهزار شهید، یک میلیون معلول و صد‌ها هزار خانواده‌ی بی‌سرپرست استید. شما هم مردم ما را کشتید و هم شهر‌های افغانستان را به ویرانه تبدیل کردید. در زبان شیرین دری، یک قول معروف است که می‌گوید «چاه‌کن در چاه است.» امروز شاهد استیم که چاه کن در عمق چاه‌گیر مانده است و به جز از ریسمانی که به‌دست مردم افغانستان برای بیرون‌شدن از این چاه است، دیگر چاره‌ای ندارد.

سیر نزولی دشمن ما

تروریستان و باداران‌شان به انزوا می‌روند. آنان این جنگ را در افغانستان می‌بازند. آنان نخواهند توانست از این بیشتر باعث بدبختی مردم ما شوند، چون در هر جبهه در مقابل‌شان جوانان سر به‌کف نیرو‌های امنیتی را می‌بینند. عشق میهنی آنان قوی‌تر از عزم تروریستان برای ویران‌سازی افغانستان است.
ما می‌بینیم که آن‌ها به حاشیه می‌روند. انتقاد شدید جامعه‌ی جهانی از استخبارات یکی از کشور‌های همسایه مبنی بر حمایت آنان از تروریستان، استخبارات‌‌ همان کشور را واداشت، تا آخرین تلاش‌شان را برای برهم‌زدن حالت نسبی امنیتی در افغانستان انجام دهند و دامنه‌ی جنگ را در افغانستان گسترده‌تر سازند و رهبری گروه طالبان را از آن کشور به افغانستان انتقال دهند. هم‌چنان بعد از امضای موافقت‌نامه با حزب اسلامی حکمتیار، اداره‌ی استخباراتی بدنام به حمایت از گروه‌های تروریستی می‌خواهد تا نشان دهد که صلح بین‌الافغانی نمی‌تواند نقش کشور مطبوعش را در آینده‌ی افغانستان نا‌دیده بگیرد.
استخباراتی که رهبری گروه طالبان و سایر گروه‌ها را به عهده دارد، کوشش نهایی خود را می‌کند تا به اصطلاح مردم ترسناک جلوه کند. چندی پیش یک‌تن از خبرنگاران مطلبی پیرامون برخورد لفظی مقامات ملکی و نظامی آن کشور را به نشر رساند و در این گزارش از زبان یک‌تن از مقام‌های ملکی گفته شده بود که تلاش ۲۱ تن سناتورانی را که دولت جهت اعاده‌ی اعتبار بین‌المللی و جلب حمایت جامعه‌ی جهانی، به‌خصوص کشور‌های غربی، ارسال کرده بود، با مایوسی به وطن برگشتند و دیپلومات‌های غربی به‌لفاظی‌های سناتوران اعتنا نکردند.
کشور همسایه، با راه‌‌اندازی جنگ وسیع روانی از یک طرف تلاش دارد تا اختلافات را بین رهبران سیاسی ما با گله‌و‌شکوه از وضعیت نابه‌سامان ایجاد کند و از جانبی روحیه‌ی عالی مردم را برای دفاع از کشور در هم بشکند. در این اواخر دولت کشور همسایه‌ی ما اعلان کرد که در جریان بهار سال آینده، تمام افغان‌های مقیم آن کشور را اخراج خواهد کرد.

سیر صعودی ما

با آن‌که جنگ‌ها شدت گرفته است و تصویری منفی از پیش‌رفت‌ها در افغانستان ارایه می‌شود ولی من با این برداشت‌ها نسبت به آینده‌ی افغانستان موافق نیستم. دولت جمهوری اسلامی افغانستان در جریان همین سال توانست، لااقل، چهار دستاورد عمده داشته باشد. تلاش‌های دولت جمهوری اسلامی افغانستان باعث تحول بزرگ در تمام عرصه‌های زندگی مردم افغانستان می‌شود.
در اخیر ماه سرطان همین سال کنفرانس وارسا برگزار شد. در این کنفرانس جامعه‌ی جهانی به‌شمول کشور‌های عضو ناتو حمایت درازمدت خود را از افغانستان اعلام کرد. کشور‌های عضو ناتو، یک‌بار دیگر تعهد کردند که تا سال ۲۰۲۰ میلادی از نیرو‌های ملی دفاعی و امنیتی افغانستان حمایت کنند و هر سال در حدود پنج ملیارد دالر را برای تجهیز و آموزش نیرو‌های ملی دفاعی و امنیتی افغانستان کمک کنند. جامعه‌ی جهانی می‌داند که افغان‌ها با خون خود برای بقای افغانستان مبارزه می‌کنند و لازم است تا برای صلح و امنیت جهانی از نیرو‌های امنیتی افغانستان حمایت شود.
چند روز پیش‌تر در کنفرانس مطبوعاتی‌ای که داشتم یک خبرنگار از من پرسید که اردوی ملی جنگ و صلح را چگونه ارزیابی می‌کند؟ من در پاسخ خبرنگار گفتم که اردوی ملی افغانستان جنگ را برای صلح می‌کند و اردوی ملی طرف‌دار جنگ نیست. دولت جمهوری اسلامی افغانستان توانست در راستای صلح مذاکرات بین‌الافغانی را به کامیابی برساند. موافقتنامه‌ی اخیر صلح با گلبدین حکمتیار روحیات جنگجویان مخالف را در هم شکست و دال بر مشروعیت جنگ را در افغانستان زیر سوال برد. هم‌چنان، موافقت‌نامه‌ی صلح با حزب اسلامی حیثیت و اعتبار جهانی افغانستان را بیشتر ساخته است.
پیشرفت مثبت سوم، کنفرانس بین‌المللی بروکسل است که در جریان ماه میزان برگزار شد. در این کنفرانس جامعه‌ی جهانی تعهد ۱۵. ۲ میلیارد دالر را برای توسعه‌ی اقتصادی افغانستان تا سال ۲۰۲۰ میلادی کردند. در این نشست جامعه‌ی جهانی از کشور‌های منطقه خواست تا صادقانه در پروسه‌ی صلح افغانستان همکاری کنند.
پیشرفت مثبت چهارم، همانا حمایت نیرو‌های امریکایی از نیرو‌های ملی دفاعی و امنیتی افغانستان در جنگ علیه تروریستان است. دولت امریکا در این اواخر اعلان کرد که نیرو‌های امریکایی در جنگ علیه تروریستان از نیرو‌های افغان حمایت خواهند کرد. این حمایت نیرو‌های امریکایی باداران گروه‌های تروریستی را مایوس می‌کند.
در یک مقایسه‌ی کلی گفته می‌توانیم که دولت جمهوری اسلامی افغانستان از لحاظ توسعه‌ی نظامی، امنیتی و اقتصادی در حالت خوبی قرار دارد و جامعه‌ی جهانی از دولت و مردم افغانستان حمایت همه جانبه می‌کند، ولی در مقابل کشور همسایه در حالت انزوا به سر می‌برد، وضعیت اقتصادی نابه‌سامانی دارد و در یک وضعیت نامطلوب در منطقه و جهان قرار دارد.
در اخیر از مردم رنج‌دیده‌ی کشور خود می‌خواهم تا نسبت به هر زمان گذشته با نیرو‌های ملی دفاعی و امنیتی افغانستان همکار شوند تا فرزندان شما افتخار اعاده‌ی صلح و امنیت برای شما را به زود‌ترین فرصت داشته باشد.

اشتراک گذاري با دوستان :