دانشگاه یا محل سربازگیری تندروان؟

- فردوس

برخی از دانشجویان دانشگاه ننگرهار با برافراشتن پرچم‌های طالبان، القاعده و داعش، نظام جمهوری را نکوهش کردند. این دانشجویان از حق برگزاری راهپیمایی و تجمع که جزو حقوق شهروندان یک دولت دموکراتیک است، استفاده کردند و علیه نظام جمهوری شعاردادند. قبلا ۸صبح و رسانه‌های دیگر در مورد افزایش نفوذ تندروان در دانشگاه‌های کشور هشدار داده بودند، اما مقام‌های امنیتی و دولتی کشور به این هشدار و اعلام خطر توجه نکردند. حالا کار به جایی رسیده که برخی از دانشجویان دانشگاه ننگرهار عملا مانیفست طالبان و داعش را در جاده‌های جلال‌آباد فریاد می‌کشند.
ولایت ننگرهار، ریاست امنیت ملی و پولیس دارد. سوال مهم این است که چرا این دو نهاد امنیتی اجازه داده‌اند که برخی از دانشجویان پرچم‌های داعش و طالبان را در روز روشن در کنار جاده بلند کنند. این درست است که راهپیمایی یک حق دموکراتیک است، اما این حق به شرطی محترم شمرده می‌شود که برگزارکنندگان وابسته به سازمانی باشند که ثبت و راجسترشده‌‌ی دولت باشد.
نهاد‌های مدنی کابل هم وقتی که راهپیمایی می‌کنند، از نهاد‌های امنیتی مجوز می‌گیرند و این مجوز هم عنوانی سازمان‌های ثبت شده در وزارت عدلیه صادر می‌شود. در هیچ گوشه‌ای از جهان به سازمان‌هایی که عملا با دولت و نظام در جنگ‌اند، مجوز راهپیمایی داده نمی‌شود. راهپیمایی هواداران سازمانی که هدفش براندازی نظام جمهوری از طریق جنگ است، هیچ توجیهی ندارد. وقتی هواردان طالبان دست به راهپیمایی می‌زنند، کی تضمین می‌کند که از این راهپیمایی برای راه‌اندازی عملیات‌های تروریستی و بی‌نظمی استفاده نمی‌شود.
بارها در همین کابل دیده شده است که برخی از هواداران طالبان راهپیمایی کرده‌اند و بعد دست به خشونت و آشوب زده‌اند. وقتی یک سازمان رسمی و ثبت شده دست به راهپیمایی می‌زند، این تضمین وجود دارد که دست به خشونت نمی‌زد و اگر بی‌نظمی‌ای هم رخ دهد، پولیس می‌تواند به سادگی برگزارکنندگان را مورد مواخذه قرار دهد. چنین تضمینی به هیچ‌وجه در راهپیمایی خلافت خواهان و امارت طلبان، وجود ندارد. خلافت خواهان و امارت طلبان از آن جایی که به قانون و نظم عمومی باور ندارند و همه چیز را در خدمت باورهای خودشان می‌خواهند، بعید نیست که در جریان راهپیمایی کل شهر و دانشگاه را به آشوب بکشند.
اداره محلی ولایت ننگرهار و مسوولان امنیتی آن دیار باید متوجه این نکات باشند. این نهادها نباید به هواداران خلافت خواهان و امارت طلبان، اجازه راهپیمایی دهند و احتمال به آشوب کشیده شدن شهر و دانشگاه را بالا ببرند. بحث دیگر این است که چرا اداره امنیت ملی اجازه داده است که گروه طالبان، حزب التحریر و داعش در دانشگاه ننگرهار، سربازگیری کنند؟ آیا دانشگاه جای تربیت نیروی متخصص است یا محل سربازگیری گروه‌های تندرو ضد نظام افغانستان؟ مقام‌های افغانستان از دیر باز می‌گفتند که نمی‌خواهند دانشگاه‌ها محل فعالیت‌های سیاسی باشد و دانشجویان نباید سیاسی شوند، اما چرا اجازه داده می‌شود که طالب و داعش در دانشگاه به سادگی نفوذ کنند؟
آیا تبلیغات گروه‌های تروریستی طالبان و داعش آن قدر نیرومند است که می‌تواند به سادگی دانشجویان را مجذوب کند؟ آیا اطلاعات سیاسی، علمی و مذهبی دانشجویان ننگرهار به اندازه‌ای ضعیف است که شماری از آنان به گروه‌های افراطی ضد نظام افغانستان پیوسته‌اند، یا این‌که گروه مسلح افراطی ضد جمهوریت هم، به عده‌ای پروژه می‌دهند تا راهپیمایی کنند؟ این وظیفه نهادهای امنیتی است تا به این موضوعات رسیدگی کنند. نکته دیگر این است که دانشگاه ننگرهار دانشکده شرعیات دارد، اگر استادان این دانشکده هم خواستار خلافت و امارت هستند، حکومت باید آنان را از سمت استادی دانشگاه برکنار کند. نیاز نیست که حکومت کسانی را از بودجه عمومی در سمت استادی دانشگاه نگهدارد که برای طالبان و داعش سربازگیری می‌کنند.
گزارش‌هایی وجود دارد که برخی از سازمان‌های به ظاهر مدنی ثبت شده هم، در سربازگیری برای طالبان و داعش، نقش دارند. گفته می‌شود که برخی از نهاد‌های به ظاهر مدنی که دارای دانشگاه و رادیو و بودجه و برنامه هستند، تلاش می‌کنند تا جوانان را افراطی بسازند و آنان را وا دارند تا علیه نظام جمهوری شعار بدهند. گفته می‌شود که در داعشی‌سازی دانشجویان ننگرهار همین سازمان‌ها هم نقش دارند. حکومت باید بر این سازمان‌ها نظارت شدید اعمال کند و نگذارد که برآیند کار آنان فراطی‌سازی جوانان فقیر در دانشگاه‌ها باشد. خانواده‌های فقیر روستایی جوانان‌شان را دانشگاه می‌فرستند، تا متخصص بار آیند و در آینده خانواده را کمک کنند، اما گروه‌هایی وجود دارند که تلاش می‌کنند بر احساسات مذهبی و هویتی جوانان اثر بگذارند و آنان را افراطی بسازند. روشن است که دانشجویان افراطی همان طوری که به درد کشور هم نمی‌خورند، خانواده خود را هم کمک کرده نمی‌توانند.

اشتراک گذاري با دوستان :