زنان خبرنگار؛
دادخواهان عدالت

- سمانه حسینی

فعالان مدنی، ضمن تاکید بر جدی بودن مشکلات زنان خبرنگار، خواستار بهبود وضعیت آنان شدند.
موسسه اجتماعی و فرهنگی تساوی کنفرانسی را زیر نام «دادخواهی برای زنان خبرنگار» به تاریخ ۲۹ اسد سال جاری با همکاری موسسه انکشاف از زنان و کودکان افغان، خانه سفید، خبرگزاری افق، روزنامه ۸‌صبح، روزنامه اطلاعات روز و سازمان آینده سبز با حضور نمایندگان مردم، استادان دانشگاه، فعالان رسانه‌ها و خبرنگاران برگزار شد.
در این برنامه معصومه محمدی، رییس موسسه تساوی، کم‌رنگ بودن حضور بانوان خبرنگار را به شکل منفی تاثیرگذار بر محتوا، کیفیت، موثریت و همگانی بودن فعالیت رسانه‌ها عنوان کرد.
او ضمن تاکید بر جدی بودن مشکلات سد راه بانوان خبرنگار از حکومت و وزارت اطلاعات و فرهنگ خواستار همکاری‌هایی چون:
توجه جدی وزارت اطلاعات فرهنگ به مشکلات زنان خبرنگار؛
– ایجاد و عملی کردن طرزالعمل حمایتِ زنان خبرنگار از سوی وزارت اطلاعات و فرهنگ؛
– فراهم کردن زمینه‌ی رهبری و تصمیم‌گیری برای بانوان از طرف مسوولان رسانه‌ها؛
– زمینه آموزش‌های مسلکی برای بانوان خبرنگار و افزایش فرصت‌های شغلی؛
– حمایت از مصونیت شغلی، امنیت جانی و روانی و گسترش فضای سالم و مصون کاری از سوی وزارت اطلاعات و فرهنگ؛
– حمایت حکومت وحدت ملی از برنامه‌های نهادهای مدنی به‌منظور گسترش آزادی بیان و پررنگ ساختن حضور زنان در رسانه‌ها؛
– ایجاد تدابیر جدی و عملی از سوی حکومت در راستای بالا بردن سطح آگاهی مردم، مبارزه با دید زن‌ستیزانه و عنعنات غلط درباره حضور آنان گردید.
موسسه اجتماعی و فرهنگی تساوی از پنج ماه به این‌سو، تحقیقی تحت نام «بررسی وضعیت بانوان خبرنگار» در دو ولایت کشور ( کابل، مزارشریف) انجام داده‌ است که در این پژوهش با بیش از ۱۵۰ بانوی خبرنگار پیرامون مشکلات و خواست‌های‌شان مصاحبه صورت گرفته است.
مجیب خلوتگر، رییس نی، حمایت‌کننده رسانه‌های آزاد افغانستان، پژوهش «بررسی وضعیت زنان خبرنگار» را تحقیقی بر مبنای استانداردهای علمی بیان کرد و مهم‌ترین بخش این پژوهش را مساله‌ی جنسیت خواند و گفت: «این تحقیق بر مبنای، خشونت، چگونگی بررسی خشونت، آمارگیری تعداد بانوانی که مورد خشونت قرار گرفته است، می‌باشد.» او از فعالان مدنی خواست تا تنها به این تحقیق اکتفا نکرده و در پی گسترش آن باشند.
هدف از این تحقیق بررسی وضعیت زنان خبرنگار، تشخیص چالش‌ها و فرصت‌ها و دادخواهی برای از بین بردن این مشکلات براساس یافته‌های تحقیق و دادخواهی برای تهیه پیش‌نویس پالیسی حمایت از زنان خبرنگار بود.
فوزیه کوفی، رییس کمیسیون امور زنان مجلس نمایندگان، فضای رسانه‌ای حاکم در افغانستان را یک فضای باز و آزاد عنوان کرد و گفت: «ما آزادی کار رسانه‌ای را مدیون اصحاب رسانه‌ها و خبرنگاران می‌دانیم، به همین دلیل است که رسانه‌ها در شرایط فعلی قوه‌ی چهارم کشور را در دست دارد.»
به باور خانم کوفی هر پیشرفتی، مشکلاتی را در پی دارد، او در ادامه گفت: «بانوان خبرنگار باید این مشکلات را افتخاری برای خود دانند زیرا همواره برعلیه یک شخص قوی، حریف پیدا می‌شود.»
این بانو در پایان، ساختار جامعه‌ی مرد‌سالار، عدم آگاهی مردم، فشارهای تابو‌شکنی و جنسیت قرار دادن زنان را عامل حضور کم‌رنگ بانوان در عرصه‌ی کار خبرنگاری بیان کرد.
براساس نتایج به‌دست آمده در این تحقیق، (۸۶٫۷ درصد) از مسوولان رسانه‌ها بیان کرده‌اند که هیچ‌گونه مرجع مشخص برای رسیدگی به مساله خشونت بر ضد خبرنگاران به‌خصوص چالش‌های کاری زنان خبرنگار وجود ندارند.
رحیم‌الله سمندر، رییس انجمن ژورنالیستان آزاد افغانستان، نقطه‌ی قابل توجه در این تحقیق را حضور بیشتر بانوان از قشر جوان دانست و گفت: «بیشتر این بانوان از طبقه‌ی جوان لیسانس دانشکده‌ی ژورنالیزم هستند و حضور بیشتر آنان در رسانه‌های تصویری است.»
آقای سمندر مقدار معاش زنان خبرنگار را با اشاره به آماری که در این پروژه‌ی تحقیقاتی به‌دست آمده، بسیار کم عنوان کرد و گفت: «زنان با شرایط بسیار سختی وارد میدان کار می‌شوند و این مقدار معاش، برای آنان اندک است.»
این تحقیق توسط موسسه تساوی با حمایت مالی موسسه کانترپارت، اداره توسعه بین‌المللی ایالات متحده امریکا، موسسه آغاخان و موسسه انترنیوز، در پوشش برنامه مشارکت مدنی افغانستان صورت گرفته است.

اشتراک گذاري با دوستان :