از سارنوال‌های بی‌سواد حمایت می‌کنیم

- دای چوپانی

مشاور رییس‌جمهور لج کرده است که حتما از یک عده سارنوال‌های کم‌سواد امتحان می‌گیرد. ما همه می‌دانیم که این امتحان نه به نفع دولت است، نه به نفع ملت. دلیلش این است؛ فرض کنیم در میان پنج‌صد نفر سارنوال که در این امتحان شرکت دارند، سه‌صدوهشتاد‌و‌هفت نفر آن نتوانست ابتدایی‌ترین سوال‌های حقوقی را پاسخ گفت. آبروی دولت چه می‌شود؟ این افراد تا حالا صادقانه برای افغانستان خدمت نموده و هزاران نفر را بدبخت کرده‌اند. آن گاه دولت مجبور است به همه کسانی‌که از عملکرد این سارنوال‌ها تا حال متضرر گردیده، خساره بپردازد. دولتی که پول معاشات مامورین را ندارد، پول جبران خساره را از کجا خواهد کرد؟
فساد در محاکم افغانستان در حدی است که باسوادی و بی‌سوادی سارنوال‌ها هیچ تاثیری بر وضعیت نخواهد داشت. قاضی اگر تصمیم بگیرد که بزرگ‌ترین قاچاقبر مواد مخدر را از زندان پلچرخی به زندان ولایت قندهار انتقال دهد تا از آن‌جا مودبانه فرار نماید، سواد حقوقی سارنوال نمی‌تواند مانع این امر شود. دیگر این‌که شما سارنوال‌ها را امام جماعت مقرر نمی‌کنید که باسواد و حافظ قرآن باشد تا نماز تراویح را اشتباه نخواند. تا وقتی‌که پاسخ‌گویی و نظارت نباشد، باسواد نیز همان کار را می‌کند که بی‌سواد. تازه بی‌سواد سعی می‌کند یک مقدار از پول رشوه را صرف نذر و خیرات و سفر بیت‌الله شریف بکند. باسواد پول را مستقیما به بانک سویس انتقال می‌دهد که هیچ نفعی برای ملت ندارد. مشاور رییس‌جمهور اگر یک کمی‌ هم رحم داشته باشد، از امتحان گرفتن از سارنوال‌های بی‌سواد دست می‌کشد. زیرا افراد باسواد می‌توانند در هر جای دیگر برای خود کار گیر بیاورند؛ اما افراد بی‌سواد فقط یک همین سارنوالی را دارند. اگر این اداره نیز از این‌ها گرفته شود، بی‌چاره‌ها مجبور می‌شوند با داعش بپیوندند و هزاره‌ها را سی‌ویک، سی‌ویک نفر بربایند.

اشتراک گذاري با دوستان :