رییس اجرایی به هند اطمینان می‌دهد

رییس اجرایی برای مذاکره با مقام‌های هندی، دیروز به دهلی نو سفر کرد. از بحث‌های رسانه‌ای پیداست که دهلی نو از سیاست تعامل با پاکستان حکومت وحدت ملی نگران است. دهلی نو شاید حس می‌کند که سیاست تعامل با پاکستان کابل، دامنه منافعش را محدود می‌کند. کابل با فرستادن آقای عبدالله عبدالله به دهلی نو، می‌خواهد به مقام‌های هندی پیام دهد که سیاست تعامل با پاکستان منافع هند را محدود نمی‌کند.
هند و افغانستان، دوستان راهبردی یک‌دیگر هستند. هند برای دموکراسی جوان افغانستان یک الگو است. کثرات‌گرایی دموکراتیک هند، جامعه مطلوب روشفنکران و درس‌خوانده‌های افغانستان است. دموکراسی هند به‌گونه‌ای سازمان یافته است که همه اقوام و مذاهب آن کشور در آن خود را می‌بینند. روزگاری بود که رییس‌جمهور هند، یک مسلمان بود، نخست‌وزیرش سیک و رییس قوه قضایی‌اش هندوباور. دموکراسی نیرومند هند به هر شهروند این کشور این فرصت را فراهم کرده است تا در روندهای سیاسی، اقتصادی و فرهنگی کشورش سهم بگیرد.
در سیاست، سینما، ورزش و اقتصاد آن کشور، همه شهروندان آن سرزمین حضور دارند. هیچ قوم و مذهبی در آن سرزمین در معرض تبعیض سیستماتیک نیست. مبلغان مذهبی، مسلمان، هندوباور، بودایی و مسیحی همه آزادانه باورهای‌شان را تبلیغ می‌کنند. همین چند هفته پیش بود که کشور پادشاهی عربستان سعودی به یک مبلغ مسلمان هندی، نشان افتخار اهدا کرد. این دموکراسی هند است که به این مبلغ مسلمان اجازه می‌دهد، بدون هیچ ترس و هراسی باورهای مذهبی‌اش را تبلیغ کند و حتا از یک دولت رادیکال مذهبی نشان افتخار دریافت کند. دموکراسی و کثرت‌گرایی هند، برای تمام تحصیل‌کردگان و روشنفکران افغانستان، جذاب است. نکته دیگر این است که اقتصاد هند با شتاب در حال رشد است. پیش‌بینی‌ها این است که بین بیست تا سی سال آینده، هند به یک قدرت تجاری- صنعتی عظیم بدل شود. این ظرفیت عظیم اقتصادی را هیچ کشور دنیا نمی‌تواند نادیده بگیرد. روشن است که در آینده، هند تلاش خواهد کرد تا کالاهای بازرگانی‌اش را بدون دردسر به آسیای میانه برساند.
افغانستان از طریق بندر چابهار می‌تواند هند را بدون هیچ مشکلی به آسیای میانه وصل کند. این واقعیت‌ها بیانگر اهمیت رابطه افغانستان با هند است. هیچ شهروند افغانستان طرفدار محدودسازی روابط با هند نیست. مردم افغانستان به هیچ کشوری اجازه نمی‌دهند که رابطه کابل– دهلی نو را آسیب بزند. محدودسازی رابطه با هند، به سود مردم افغانستان نیست. روابط سیاسی، فرهنگی و اقتصادی افغانستان و هند باید گسترش یابد. دموکراسی هند برای ما الگو است و روابط اقتصادی و فرهنگی با آن کشور، نیاز جدی افغانستان است.
با توجه به این واقعیت‌ها، کابل باید توازن هوشمندانه‌ای در روابط با قدرت‌های منطقه‌ای در نظر بگیرد. روشن است که دهلی هم این نزاکت‌های سیاسی را به خوبی درک می‌کند. واقعیت دیگری که همه باید در نظر بگیرند این است که بهبود روابط کابل با پاکستان که زمینه‌ساز پایان شورشگری در افغانستان خواهد بود، به سود هند نیز است. جنگ طالبان در افغانستان به هند نیز زیاد ضربه زد. چندین مرکز دیپلوماتیک هند در افغانستان هدف قرار گرفت و شهروندان هندی قربانی شدند. اگر روابط میان افغانستان و پاکستان خوب شود و این دو کشور به هم‌دیگر اعتماد کنند، هند می‌تواند با خیال راحت و بدون هراس از حملات تروریستی و هزینه‌های امنیتی، در افغانستان سرمایه‌گذاری کند. روابط هند و افغانستان و دوستی مردمان دو کشور، همیشه پابرجا خواهد ماند.

اشتراک گذاري با دوستان :