اریکین دوباره به خانه‌ها برگشت

- حکیمی

قطع برق در هفته‌های اخیر پیامدهای ناگواری بر زندگی ساکنان شهر کابل گذاشته است. این روزها یکی را می‌بینی که لباس اتو ناکشیده بر تن کرده و دیگری با ریش و بروت رسیده ظاهر می‌شود. وقتی بپرسی چرا، می‌گویند در نبود برق نمی‌توان لباس را اتو کشید و ماشین ریش‌تراشی را چارچ کرد.
بازار گوشی‌های هوشمند مانند آیفون و گلکسی هم کساد شده است. آن‌هایی که از این گوشی‌ها استفاده می‌کنند، از بی‌برقی و بی‌چارچی می‌نالند. پسران و دخترانی که پیش از این با استفاده از گوشی‌های آیفون و گلکسی از انترنت و فیسبوک لذت می‌بردند، این روزها تلاش می‌کنند تلیفون‌هایی بخرند که برق کم‌تری نیاز دارند. بازار گوشی‌های نوکیای ساده و ارزان‌قیمت یک بار دیگر گرم شده و قیمت آیفون و گلکسی به اندازه کافی ارزان می‌شود. بسیاری‌ها تلاش می‌کنند با قیمت ارزان این گوشی‌ها را بفروشند زیرا در نبود برق چنین گوشی‌هایی جز دردسر حاصل دیگری ندارد.
بیشتر انترنت‌کلپ‌ها، کورس‌های آموزش کمپیوتر و خیاطی‌ها این روزها تعطیل اند. مالکان این مراکز می‌گویند توان خرید جنراتور و مصرف تیل آن را ندارند، بنابراین ترجیح داده‌اند تا تشبث‌های کوچک‌شان را تعطیل کنند.
باشندگان فقیر کابل که توان خرید جنراتور ندارند، این شب‌ها با استفاده از نور شمع نان می‌خورند و برخی‌ها را می‌بینی که در بازار برای خرید اریکین برآمده‌اند تا خود و خانواده را از تاریکی نجات دهند. برق نوبتی هم طوری است که در برخی از مناطق شهر کابل ساعت ۱۱ شب می‌آید و چهار صبح دوباره می‌رود. خانواده‌هایی که در این مناطق زندگی می‌کنند، وقتی خبر می‌شوند برق آمده که دیگر شانس را از دست داده و نتوانسته‌اند از این فرصت استثنایی استفاده کنند.
بی‌برقی در بیشتر خانواده‌های کابل، بی‌آبی را نیز به همراه آورده چنان‌چه بیشتر خانواده‌هایی که از آب چاه‌ها استفاده می‌کنند، این روزها برق کافی برای تامین آب ندارند و به این دلیل با کمبود آب نیز روبه‌رو هستند.
صداهای غرش جنراتورها در پیش روی دکان‌ها و فروشگاه‌های شهر بلند است و دود آن‌ها هوای شهر را آلوده‌تر از پیش کرده است. حکومت پیشین تلاش کرد تا با تامین برق عمومی، مردم را از شر دود و صدای این جنراتورها برهاند ولی حالا یک بار دیگر مردم ناگزیرند بسوزند و بسازند.
شکایت فابریکه‌داران بیشتر از هر زمانی بالا است، زیرا در نبود برق آن‌ها نمی‌توانند کارخانه‌های‌شان را فعال نگهدارند. در نخستین روزهای قطع برق، بسیاری کارخانه‌داران گفتند اگر حکومت نتواند برق مورد نیاز آن‌ها را تامین کند، دست از فعالیت می‌کشند، زیرا ادامه چنین وضعیت به جز ضرر برای آن‌ها هیچ پیامدی نخواهد داشت.
هنگامی‌که وزارت انرژی و آب می‌خواست پایه‌ها و لین برق را از مسیر سالنگ عبور دهد، بسیاری‌ها از این تصمیم انتقاد کردند و گفتند که حکومت باید مسیر مصون‌تری را برای انتقال برق در نظر گیرد. سردی بیش از حد، بارش برف سنگین و برف‌کوچ‌هایی که مسیر سالنگ دارد، این مسیر را برای انتقال برق نامصون کرده است. حالا وقت آن است که مسوولان شرکت برشنا در رابطه به این مساله تصمیم جدی بگیرند و اقداماتی را روی دست گیرند که ساکنان کابل بیش از این با قطع برق روبه‌رو نشوند.
در کشورهای دیگر قطع یک یا دو دقیقه‌ای برق به‌دلیل زیان‌های اقتصادی‌ای که دارد، سروصداهای زیادی بر پا می‌کند اما در افغانستان حدود یک ماه است که مردم برق ندارند ولی حکومت تلاش جدی‌ در این زمینه نکرده است.

اشتراک گذاري با دوستان :