برخی زنان: هنوز با تبعیض گسترده مواجه هستیم

- ظفرشاه رویی

همزمان با گرامیداشت از هشتم مارچ، روز جهانی زن در افغانستان، برخی از زنان می‌گویند که مقام‌های دولتی و نهادهای مسوول طی سال‌های اخیر با گرامیداشت از این روز، وعده‌های زیادی برای بهبود شرایط زندگی زنان داده‌اند، اما تاکنون این وعده‌ها عملی نشده و شرایط برای زنان سخت‌تر و دشوارتر شده است. این زنان از گسترش ناامنی‌ها در کشور، افزایش موارد خشونت به‌ویژه تجاوزهای جنسی بر زنان و دختران، عدم دسترسی به مراکز آموزشی و صحی به‌عنوان چالش‌های اصلی زنان در افغانستان یاد می‌کنند.

طاهره بختیاری، کارمند یک موسسه می‌گوید که هرچند تجلیل از روز جهانی زن یک اقدام خوب برای یادآوری حقوق و جایگاه زن در جامعه است، اما با وجود آن حقوق زنان به‌صورت گسترده نقض می‌شود. خانم بختیاری می‌افزاید که وعده‌های زیادی برای بهبود وضعیت زنان در افغانستان داده شده اما نباید انتظار داشت که این وعده‌ها تحقق می‌یابد. وی‌ گفت: «انتظار ما برای بهبود وضعیت زنان همانند این می‌ماند که دست زیر الاشه در تماشای کتله‌ آفتاب باشیم که چه وقت غروب می‌کند. وضعیت زنان در افغانستان بهبود نیافته است بلکه روز به روز بدبختی‌های بیشتری دامن‌گیر این زنان بی‌چاره شده‌ است. همه شاهد هستند که هر روز زنان از بی‌چارگی رو به اعتیاد می‌آورند، بر آن‌ها کارهای شاقه تحمیل می‌شوند، بر کودکان خردسال تجاوز می‌شود ودر کل با وضعیت‌ ناگواری چون رفتارهای غیرانسانی روبه‌رو می‌شوند.»

هم‌چنین راضیه مرادی، دانشجوی سال اول دانشگاه بامیان، از وضعیت زنان در کشور ابراز نارضایتی کرده می‌گوید که تمامی اقدامات به‌منظور بهبود وضعیت زنان شعاری است. خانم مرادی می‌افزاید که زنان در افغانستان با تبعیض گسترده مواجه‌اند و به بهبود شرایط اقتصادی و تحصیلی‌شان کم‌تر توجه شده است. او با برگزاری مراسم‌هایی به‌منظور گرامیداشت از روز جهانی زن مخالفت کرده می‌گوید هزینه‌هایی که در برگزاری این مراسم‌ها به مصرف می‌رسد، بهتر است که صرف گام‌های عملی به‌منظور بهبود شرایط زنان شود. راضیه مرادی گفت: «باید به‌جای تجلیل از این روز و صرف بودجه هنگفت، برای از بین بردن خشونت علیه زنان گام برداریم؛ حتا اگر گامی کوچک باشد. تبلیغ و شعار بس است و باید در عمل وعده‌ها پیاده شود.»

اما قدریه آذرنوش، دانشجوی سال سوم دانشگاه ابن سینا، می‌گوید که زنان طی سال‌های اخیر پیشرفت‌های خوبی به‌ویژه در زمینه آموزش و پرورش داشته‌اند. خانم آذرنوش می‌افزاید که هرچند رشد زنان طی این سال‌ها همگام با مردان بوده اما نتوانسته‌اند سهمی‌ در تصمیم‌گیری‌های حکومت داشته باشند. او سهیم‌ نبودن زنان در تصمیم‌گیری‌ها را ناامیدکننده توصیف کرده می‌گوید:‌ »من از پیشرفت زنان رضایت ندارم، چون وضعیت زنان درعرصه سیاست را ناامیدکننده می‌بینم. زنان در حکومت جدید هیچ سهمی ندارند و این باور برای ما می‌رساند که عدم همبستگی و کار گروهی در میان زنان هیچ‌گاهی شکل نگرفته و این مساله نشان می‌دهد که زنان در فعالیت‌های سیاسی ضعف دارند.»

رقیه رضایی، دانشجوی سال دوم دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه کابل، پیشرفت‌های زنان طی سیزده سال اخیر را چشم‌گیر توصیف کرده می‌گوید که زنان توانسته‌اند در تمام عرصه‌های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی حضور فعال داشته باشند. خانم رضایی می‌گوید باوجود این پیشرفت‌ها، هنوزهم زنان با مشکلات متعددی، از جمله خشونت، مواجه هستند. رقیه رضایی می‌گوید که نبود فرصت‌های کاری و عدم دسترسی زنان به مراکز آموزشی و صحی، دیگر مشکلات عمده‌ی زنان در کشور به شمار می‌روند. وی گفت: «هنوز هم زنان کشور با خشونت‌ روبه‌رو هستند و زمینه کار برای شان مهیا نیست و به‌جز از چند شهر، در ولایات زنان با مشکلات زیادی روبه‌رو هستند. هم‌چنین مرگ‌ومیر مادران با میزان بلند جریان دارد و وضعیت فعلی زنان رضایت بخش نیست و من آرزو دارم که دولت بیشتر توجه کند.»

در همین‌حال، زهرا جویا، یک خبرنگار در کابل، می‌گوید که حاکمیت فرهنگ‌ و سنت‌های ناپسند در جامعه، از جمله مشکلات عمده‌ی زنان در افغانستان به شمار می‌رود. به‌گفته‌ی خانم جویا، مردم با پیروی از این فرهنگ و سنت‌ها، به زنان به‌عنوان شهروند درجه‌دوم نگاه می‌کنند. او معتقد است که طی سال‌های اخیر وضعیت زنان در کشور رو به بهبود بوده، اما با حاکمیت فرهنگ و سنت‌های ناپسند در جامعه، هنوز تغییرات بنیادی در بهبود وضعیت زنان به چشم نمی‌خورد. زهرا جویا گفت: «هرچند پس از سقوط طالبان و حضور جامعه جهانی در افغانستان، وضعیت زنان در برخی از شهرها رو به بهبود است، ولی با آن‌هم با موجودیت سنت‌ها وهنجارهای زن‌ستیز در جامعه هنوز نشانه‌های جدی از تغییر بنیادی در بهبود وضعیت زنان به چشم نمی‌خورد.»

زهراه جویا می‌افزاید که هرچند زنان توانسته‌اند در نهادهای مختلفی حضور یابند، ولی به‌دلیل وجود سنت‌های ناپسند در جامعه با محدودیت‌های بیشتری مواجه‌اند. به‌گفته‌ی او، بیشتر زنان از داشتن سواد محروم هستند و حتا در مورد روز جهانی زن هیچ‌گونه آگاهی ندارند. وی تاکید کرد که باید برای بهبود وضعیت زنان توجه بیشتر شود و هنجارهای زن‌ستیز از بین برود.

از هشتم مارچ، روز همبستگی زنان، پس از سقوط رژیم طالبان همه‌ساله در افغانستان تجلیل می‌شود. امسال نیز در مراسم تجلیل از این روز، اشرف‌غنی، رییس‌جمهور کشور، گفت که فرصت‌های مساوی را براساس شایستگی برای سهم‌گیری زنان در نهادهای دولتی فراهم می‌کند.

اشتراک گذاري با دوستان :