نامه‌ای به رییس‌جمهور

به مقام محترم دفتر ریاست‌جمهوری اسلامی افغانستان

احتراما به عرض می‌رسانم اینجانب محمود سلطانی فرزند محمدظاهر مسکونه اصلی ولایت غزنی، ولسوالی خواجه عمر، قریه قبلدار می‌باشم. بنده در سال ۱۳۸۴ در کشور ایران مشغول کار آزاد بودم و از طرف عده‌ای از ایرانی‌ها با بوتل شیشه‌ی فانتا مورد لت‌وکوب قرار گرفتم. سرم را شدیدا مجروح کردند. من مجرم ایرانی را به دادگاه انقلاب بندرعباس تحویل دادم اما دادسرای انقلاب بندرعباس ایران بدون رضایت من آن شخص را آزاد کرد. بعد از آن من به تمامی دادگاه‌های جمهوری اسلامی ایران از همان دادگاه شکایت کردم ولی کسی به دادم نرسید، به خاطری که افغان بودم. حتا به دفتر رهبر جمهوری اسلامی ایران شکایت کردم. در این ادارات شکایت‌نامه‌هایم ثبت گردیده است. پس از آن من متوجه شدم به خاطری که افغان هستم کسی به دادم نمی‌رسد. از ایران به افغانستان برگشتم و شکایت‌های خود را به دفتر ریاست‌جمهوری اسلامی افغانستان ادامه دادم و دفتر ریاست‌جمهوری افغانستان شکایت نامه‌های من را به وزارت امور خارجه افغانستان فرستاد و وزارت امور خارجه افغانستان شکایت‌نامه‌های من را به سفارت ایران در کابل فرستاد. سفارت ایران شکایت‌نامه‌های من را به ایران فرستاد. سفارت ایران در جواب به من گفت که آنان شکایت‌نامه‌هایم را به جمهوری اسلامی ایران فرستاده اما دولت ایران برای‌شان جواب نمی‌دهد.
حالا توجه کنید از آن سال تاکنون مبلغ ده‌هزار دالر امریکایی مصرف شفاخانه و شکایت‌نامه‌هایم شده است و بیست‌وشش قسمت سرم جراحی شده و شیشه‌ها توسط پیپ از سرم خارج شده اما بازهم ریزه‌های شیشه در سر و گلویم موجود است. داکتران برایم می‌گوید که نسبت نداشتن وسایل پیشرفته در افغانستان نمی‌توانند من را جراحی نمایند. این داکتران گفته که شیشه در گلویم موجود است و خطرناک بوده و ممکن رگ‌های گلویم را ببرد. بنا از مقام محترم ریاست‌جمهوری اسلامی افغانستان خواهشمندم به من کمک کنید تا خود را به یکی از کشورهای خارجی تداوی کنم یا خسارات من را از دولت جمهوری اسلامی ایران بگیرید. اگر به زودترین وقت به حق و حقوقم نرسم، دست به خودکشی در پیش روی سفارت ایران می‌زنم. در ضمن تمام مدارک‌ دروغگویی دادگاه‌های ایران به دستم موجود است.
با احترام محمود سلطانی سرباز کندک کمربند شهری کابل

اشتراک گذاري با دوستان :