خانه ورزشکاران یا قلعه نظامیان؟

- سید مصباح

پس از نقل مکان‌های متعدد کمیته ملی المپیک پس از جدایی از بدنه ریاست تربیت بدنی و ورزش، بالاخره این کمیته بازهم به محوطه ریاست تربیت بدنی و ورزش افغانستان و به جمنازیوم ورزش‌های زورخانه‌ای نقل مکان کرد.
پس از تنش‌هایی که اخیرا در ورزش کشور رخ داده بود و حتی خبر و شایعات، حکایت از تعلیق روسای دو نهاد حاکم بر ورزش کشور داشتند، و در حالی که ۹ ماه و بیست روز از حکم رییس‌جمهور پیشین، حامد کرزی، مبنی بر جدایی این دو نهاد می‌گذشت، بازهم دو نهاد ظاهرا جدا از هم، در یک مکان و کنار هم حضور یافته‌اند.
باور هوتک، معاون کمیته ملی المپیک در این مورد می‌گوید که برای هماهنگی بیشتر امور و کارهای کمیته ملی المپیک، در جلسه‌ای که با حضور فهیم هاشمی، رییس کمیته المپیک دایر شد، از ریاست تربیت بدنی و ورزش تقاضا به عمل آمد تا جایی را برای انتقال این کمیته در اختیارشان بگذارند.
به‌گفته وی، پس از این درخواست قرار شد که جمنازیوم تازه تاسیس ورزش‌های زورخانه‌ای در اختیار کمیته ملی المپیک قرار داده شود.
هم‌چنان قاسم علی حمیدی، معاون اداری و مالی ریاست تربیت بدنی و ورزش نیز می‌گوید که از این به بعد برای اجرای بهتر امور و ازدیاد هماهنگی میان این دو نهاد، کمیته ملی المپیک هم به همان محوطه ریاست تربیت بدنی نقل مکان کرده است.
اما یکی از نکاتی که به شدت در خانه ورزش افغانستان، خودنمایی می‌کند و به چشم می‌آید، حضور افرادی با لباس‌های نظامی در این محوطه می‌باشد، افرادی که در ظاهر به‌عنوان محافظین شخصی مقامات کمیته ملی المپیک و ریاست تربیت بدنی و ورزش ایفای وظیفه می‌کنند.
به عبارتی دقیق‌تر می‌توان گفت که اکنون با یکجا شدن مجدد مکان ریاست تربیت بدنی و ورزش و کمیته ملی المپیک، تقریبا خانه ورزش و ورزشکاران افغانستان، بیشتر از این‌که چهره ورزشی داشته باشد، چهره نظامی به خود گرفته است و تبدیل به قلعه یا دژ نظامی شده است.
در این قلعه نظامی، صرف نظر از این‌که حضور این افراد نظامی می‌تواند تا اندازه‌ای برای امنیت خانه ورزشکاران کشور نیز موثر باشد، اما در روی مقابل این سکه، حضور چنین افرادی به شدت می‌تواند باعث ایجاد اختلال در رفت‌وآمد ورزشکاران به این محوطه گردد.
کما این‌که به کرات شاهد بوده‌ایم که ورزشکارانی که در تیم‌های مختلف ملی افغانستان در میادین بین‌المللی موفق به کسب افتخار شده‌اند، از سوی همین محافظین امنیتی با مانع برای حضور در این مکان مواجه می‌شوند.
در طول سال‌های اخیر، ورزش افغانستان و فضاها و اماکن ورزشی افغانستان بیشتر از این‌که به مکانی برای بروز و نمود پیدا کردن استعدادهای ورزشی باشد، به مکانی برای جولان افرادی با لباس‌های نظامی مبدل شده است.
اکنون نیز با تیم محافظتی رییس کمیته ملی المپیک، باید شاهد حضور افراد نظامی بیشتر در خانه ورزش افغانستان باشیم، همان‌هایی که به خود اجازه می‌دهند به جان ورزشکاران متحصن حمله‌ور شوند و چه بسا اگر منسوبین وزارت امور داخله سر نمی‌رسیدند، مشکلات عدیده‌ای برای این ورزشکاران افتخارآفرین افغانستان به‌وجود می‌آوردند.
کم‌کم فضای ورزش افغانستان، باز هم شاهد حضور نظامیان بیشتر می‌باشد، فضا و مکانی که در زمان ریاست فردی نظامی همچون ظاهر اغبر که همزمان ریاست کمیته ملی المپیک و تربیت بدنی را در اختیار داشت، رخت بر بسته بود و خبری از حضور افراد نظامی در خانه ورزش افغانستان نبود.
در هیچ کجای دنیا دیده نمی‌شود که ورزش آن کشور، گروگان افرادی باشد که بیشتر چهره نظامی دارند و شاید هم اگر باشد، بدون شک در خانه ورزش هیچ کجای دنیا، تعداد محافظین امنیتی روسای نهادهای ورزشی، بیشتر و پررنگ‌تر از ورزشکاران نخواهد بود، امری که در افغانستان به یک مساله معمولی و تقریبا قابل قبول تبدیل شده است.
در این میان دولت افغانستان می‌تواند با دخالتی مستقیم و به جا، نه بر خلاف اصول و نورم‌های جهانی، که با رعایت آن‌ها، افرادی را که ادعای مسوولیت بر ورزش کشور را دارند، از داشتن محافظین شخصی حداقل در فضای خانه ورزش افغانستان منع نماید، تا این‌که ورزش و خانه ورزش افغانستان، به جای تبدیل شدن به یک قلعه نظامی، واقعا خانه ورزش و ورزشکاران کشور باشد.

اشتراک گذاري با دوستان :