آیا ورزش افغانستان سیاسی شده است؟

- سید مصباح

تیم ملی کریکت افغانستان در سومین دیدار خود در رقابت‌های جام جهانی این رشته ورزشی موفق شد به یک پیروزی شیرین دست پیدا کند.
دو تیم ملی کریکت افغانستان و اسکاتلند در یک دیدار سخت رو در روی هم قرار گرفتند و هر دو تیم نیز به‌دنبال کسب اولین پیروزی خود در جام جهانی بودند.
این دو تیم پیش از رقابت‌های جام جهانی کریکت نیز در دو دیدار دوستانه در امارات متحده عربی در برابر هم قرار گرفته بودند که افغانستان موفق به پیروزی برابر رقیب اروپایی خود گردید.
این‌بار نیز ملی‌پوشان کریکت افغانستان موفق شدند که از سد تیم اسکاتلند بگذرند و دو امتیاز حساس این دیدار را به‌دست بیاورند تا حداقل چانس خود برای صعود به دور دوم بازی‌ها را زنده داشته باشند.
در این دیدار کریکت بازان اسکاتلندی در پایان ۵۰ آور موفق به ثبت ۲۱۰ دوش شدند و ملی‌پوشان کریکت افغانستان در حالی که ۳ بال دیگر در اختیار داشتند و در آور ۴۹ ام موفق شدند که این هدف تعیین شده را تکمیل کنند و اولین پیروزی خود در این رقابت‌ها را به‌دست آوردند.
به این ترتیب ملی‌پوشان کریکت افغانستان با کسب این دو امتیاز حساس از این دیدار به ادامه رقابت‌های جام جهانی امیدوار ماندند.
در همین حال رییس‌جمهور محمد اشرف‌غنی طی یک تماس تلیفونی این موفقیت را به تیم ملی کریکت کشور و مسوولین این اداره تبریک گفت.
رییس‌جمهور غنی این موفقیت را موفقیت تمام کشور دانست و از بازیکنان تیم ملی کریکت کشور قدردانی ویژه به عمل آورد.
در حالی‌که کیلومترها دورتر ملی‌پوشان کریکت افغانستان دست به افتخاری دوست‌داشتنی زدند، این طرف در کابل، پایتخت قلب آسیا، ۱۵ روز می‌شود که ملی‌پوشان افتخارآفرین تکواندوی افغانستان که مدالهای رنگین جهانی و آسیایی غیرقابل شماری برای کشور به‌دست آورده‌اند، هنوز در سرمای طاقت‌فرسای زمستان این روزهای کابل، در خیمه‌های تحصن خویش حضور دارند و هیچ دولت‌مردی به فریاد این ورزشکاران نرسیده است.
وقتی نگاهی به نام و اسامی ملی‌پوشان و مربیان متحصن تکواندوی افغانستان بزنیم، به خوبی می‌توانیم مدال‌ها و افتخارات این ورزشکاران را لمس کنیم: استاد معروف، استاد بشیر تره‌کی، مسعود کریمی و محمود حیدری. به این ورزشکاران اضافه کنید تعداد قابل توجهی از ملی‌پوشان این رشته ورزشی را که دست از ادامه ورزش برداشته‌اند که بدون شک نام روح‌الله نیکپا به تنهایی نشان‌دهنده عمق مشکلات موجود در این رشته ورزشی می‌باشد.
اما نکته‌ای تکان‌دهنده که این ورزشکاران را سخت به درد آورده است و جامعه ورزشی کشور را در نگرانی عجیبی فرو برده، بی‌توجهی سردمداران حکومت وحدت ملی است.
در تمام این مدت تنها یک نماینده حکومت آن هم تحت عنوان کارشناس ورزش اداره امور به دیدار این ورزشکاران شتافته است، وعده‌ای داده است و در عمل هیچ کاری برای حل مشکلات تکواندوکاران کشور صورت نداده است.
در این میان سوال‌های متعددی پیش می‌آید، سوالاتی که باید دولت مردان به آن پاسخ دهند، در روزهایی که کریکت‌بازان با پیام‌های روحیه‌بخش رییس‌جمهور و رییس اجرایی مورد استقبال و تشویق قرار گرفته‌اند، آیا واقعا افتخارات این ورزشکاران برای مقامات غیرقابل قبول بوده‌اند؟ آیا مدال‌های المپیک و جهانی این ورزشکاران را ندیده‌اند؟ نکند که ورزش نیز سیاسی شده است و یک ورزش با ورزش دیگر و یک ورزشکار با ورزشکار دیگر متفاوت هستند؟ نشود که تبعیض بر فضای رفتار دولت‌مردان با ورزشکاران نیز حاکم شده است؟
جناب رییس‌جمهور و آقای رییس اجرایی، این ورزشکاران دردکشیده‌اند و اگر حقانیت را به این افتخارآفرینان نمی‌دهید، حداقل این حق را به آن‌ها بدهید که مشکلات و دردهای خود را با شما به اصطلاح مردان اول این دولت و سرزمین در میان بگذارند.
در این میان به دولت‌مردان کشور است که بدون هیچ‌گونه تبعیض و سیاسی‌بازی‌های روز، فکری به حال و روز آشفته ورزش افغانستان کنند تا در روزهایی که کریکت‌بازان کشور، دست به افتخار می‌زنند، مردانی که در در گذشته نه چندان دور، افتخارات قابل توجه جهانی و آسیایی قابل توجهی برای کشور به ارمغان آورده‌اند، به‌دست فراموشی‌های ورزش سیاست زده افغانستان سپرده نشوند.
تکواندوی افغانستان، بدون شک اولین و پرافتخارترین ورزش کشور در طول بیشتر از یک دهه گذشته بوده است و در حالی‌که بسیاری از ورزش‌های دیگر، حسرت حضور در رقابت‌های المپیک و جهانی را با خود دارند، ورزشکاران این رشته، افتخارات قابل توجهی در این میادین به‌دست آورده‌اند که تنها تعدادی از این افتخارات به شرح زیر هستند: دو مدال برنز المپیک ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲، مدال نقره نوجوانان جهان ۲۰۱۰، نایب‌قهرمانی آسیا ۲۰۱۱، قهرمانی جهانی دنمارک ۲۰۱۲ و….

اشتراک گذاري با دوستان :