زنان خشونت‌دیده‌ی بادغیس

- وحید پیمان- هرات

این روزها صدای خشونت بر زنان بیشتر از گذشته از ولایت بادغیس به گوش می‌رسد؛ ولایتی گمنام در شمال‌غرب افغانستان و جایی‌که بسیاری از زنان جرات مراجعه به نهادهای حقوقی و دفاع از حقوق خود را ندارند.
بادغیس یکی از محروم‌ترین ولایت‌های افغانستان است؛ ولایتی که در پهلوی محرومیت‌های اقتصادی، دختران زیادی در آن به مکتب نمی‌روند و مهریه‌های‌شان سربه‌فلک‌کشیده است، بدون این‌که خودشان درصد کوچکی از مهریه گزاف را بهره‌مند شوند. در مناطقی از بادغیس به خانه ماندن دختر بعد از سن ۱۰ تا ۱۲ سال، برای مردان خانه عیب به شمار می‌آید.
هنوز در بسیاری از مناطق بادغیس بیرون شدن زنان از خانه حتا به قصد آموزش و تعلیم ننگ بزرگی به شمار می‌آید. پیش از این حتا مسوولان اداره معارف این ولایت با راه‌اندازی نشست‌هایی به هدف دعوت دختران به مکاتب با بزرگان قومی در ولسوالی‌های بالامرغاب، جوند، آبکمری و مقر موفق به قانع ساختن مردان خانواده برای فرستادن دختران‌شان به مکتب نشده‌اند.
بادغیس میزبان کتله‌ی بزرگی از زنان و مردان بی‌سواد است، اما آمار زنان بی‌سواد بادغیس بسیار بالاتر از مردان است. ولایتی که هنوز در آن برخی‌ها دختران خود را در بدل زمین و حتا حیوانات به خانه بخت می‌فرستند.
خبر افزایش خشونت‌ها بر زنان، این روزها مختص یکی دو ولایت نیست. برخی شهرهای بزرگ کشور حتا در خشونت‌های فزاینده علیه زنان پیشگام‌اند.
در بادغیس هر سال آمار خشونت بر زنان بیش از پیش گزارش می‌شود. در این ولایت لت‌وکوب، تجاوز جنسی، ازدواج اجباری، فرار از منزل و ربودن دختران جوان، از عمده‌ترین خشونت‌های دیگری‌اند که بر علاوه مسایل ذکر شده در بالا هر سال می‌توان به وضوح مشاهده کرد. اما بسیاری از این خشونت‌ها به‌گفته مسوولان محلی این ولایت از سوی زورمندان محلی بر زنان صورت می‌گیرد. مردی خانمش را با تبر می‌کشد و یا دیگری توسط پدرش در حضور ۳۰۰ تماشاچی کشته می‌شود. این رویدادها به اثبات می‌رساند که تلاش‌ها به‌خاطر محو خشونت علیه زنان در بادغیس نیز مانند بسیاری از ولایت‌های کشور ناکام بوده است.
سرپرست اداره امور زنان ولایت بادغیس می‌گوید که از آغاز امسال تا کنون ۱۰۸مورد خشونت بر زنان در این اداره ثبت شده که این رقم در دوازده ماه پارسال به ۸۵ مورد می‌رسید.
زرغونه شیرزاد، سرپرست اداره امور زنان ولایت بادغیس می‌گوید که ۱۵ مورد از مجموع این خشونت‌ها ازدواج‌های زیر سن و ۲۰ مورد ازدواج‌های اجباری بوده است. برخی از این خشونت‌ها در شهر قلعه نو، مرکز بادغیس و بخش عمده‌ی آن در ولسوالی‌ها صورت گرفته است. در همین حال مونسه قادری، عضو شورای ولایتی بادغیس، افزایش خشونت بر زنان را وابسته به عواملی چون فقر اقتصادی و عدم آگاهی طرفین از حقوق‌شان می‌داند.
این عضو شورای ولایتی بادغیس هم‌چنان وضعیت زنان در برخی از ولسوالی‌های ناامن بادغیس را نگران‌کننده می‌داند و تاکید می‌ورزد که هیچ فعالیتی از سوی نهادهای مدافع حقوق زنان، جهت آگاهی دادن به زنان و حقوق‌شان در این ولسوالی‌ها راه‌اندازی نشده است. هرچند آمار دقیقی از موارد قتل زنان که شامل این خشونت‌ها باشد ارایه نشده ولی گفته می‌شود که شماری از خشونت‌های اعمال شده بر زنان شامل موارد قتل نیز می‌باشد.
همین چند روز پیش پولیس بادغیس جسد یک خانم را با همکاری مردم کشف کرد. کم‌تر از ۲۰ روز قبل نیز زن ۲۳ساله‌ای به‌دلیل مشکلاتی که با شوهرش داشت اقدام به خودکشی کرد و توسط همسایه‌گانش نجات داده شد.
همواره وجود فرهنگ‌های سنتی و بسته در بادغیس چالش جدی در برابر فعالیت اجتماعی و آموزشی زنان است و در اکثر ولسوالی‌های این ولایت، مردان با اعمال خشونت بر زنان فرصت‌های آموزشی را نیز از آن‌ها می‌گیرند.

اشتراک گذاري با دوستان :