جان باختن سربازان ارتش ملی نشانه تروریزم سازمان‌یافته‌ی پاکستانی

- کوهستانی

روز گذشته در حمله‌ی گروهی از طالبان در غازی‌آباد ولایت کنر، که گفته می‌شود در میان آن‌ها شمار زیادی از طالبان پاکستانی نیز حضور داشتند، ۲۱ تن از سربازان ارتش ملی افغانستان جان باختند و حدود ۶ تن دیگر از این سربازان ناپدید شدند. این دردآورترین و کلان‌ترین حمله‌ای است که بر جان سربازان کشور صورت می‌گیرد.
جان باختن این سربازان ارتش در نخستین لحظات واکنش‌های زیادی را در افغانستان برانگیخت و شماری از نامزدان ریاست‌جمهوری و نمایندگان مجلس این رویداد را محکوم کردند.
اما آن‌چه در پیوند با این حمله قابل تامل است، این است که در هفته‌ی گذشته شماری از سربازان پاکستانی که از سال ۲۰۱۰ به این‌سو در گرو طالبان پاکستانی به‌سر می‌بردند، سر بریده شدند و سرتاج عزیز، مشاور نخست‌وزیر پاکستان در دیداری که با وزیر خارجه افغانستان در حاشیه نشست سارک در مالدیف داشت، ادعا کرد که قتل این سربازان در خاک افغانستان صورت گرفته است. وزیر خارجه پاکستان نیز روز پنج‌شنبه محل قتل سربازان کشورش را افغانستان خواند.
وزارت خارجه افغانستان نیز در پاسخ به اعلامیه وزارت خارجه پاکستان، اعلامیه نوشت و در آن ذکر کرد که نمی‌تواند کشته شدن سربازان پاکستانی را در خاک افغانستان تایید کند، اما اقدامات لازم را برای بررسی این رویداد روی‌دست می‌گیرد. با این حال، وزارت خارجه افغانستان هم‌چنان نوشت که هرنوع فعالیت تروریستی «نتیجه‌ی سیاست‌های کوتاه‌بینانه‌ی استفاده از تروریزم به‌عنوان وسیله‌ی نفوذ استراتژیک و دنبال کردن منافع ملی نادرست می‌باشد». پرورش تروریزم، آن‌گونه که در اعلامیه وزارت خارجه افغانستان آمده است، به پرورش ماری زهرآگین می‌ماند که هر آن می‌تواند پرورش‌دهنده‌اش را نیز نیش بزند.
افغانستان با آن‌که بارها خواستار تعهد صادقانه‌ی پاکستان در امر مبارزه‌ی عملی با تروریزم شده است، اما دیده می‌شود که خاستگاه و پرورشگاه تروریزم با شدت تمام در خاک پاکستان تقویت می‌شود و نه تنها افغانستان را که شهرهای مختلف پاکستان را نیز به‌شدت ناامن ساخته است. در همین حال، بارها دیده شده است که ریشه‌ی فعالیت‌های تروریستی جهانی و تهدیدهای امنیتی ناشی از تروریزم در شهرهای مختلف جهان نیز به مناطق شمالی پاکستان بر می‌گردد و حکومت پاکستان نیز سالانه میلیاردها دالر را به بهانه‌ی مبارزه با تروریزم از جامعه‌ی جهانی، به‌ویژه ایالات متحده‌ی امریکا به‌دست می‌آورد.
کشته شدن سربازان ارتش ملی افغانستان درست زمانی اتفاق می‌افتد که حکومت افغانستان در جلسات متعدد با مقامات پاکستانی از مبارزه‌ی مشترک با پدیده‌ی تروریزم حرف می‌زند و در آخرین مورد نیز، در مجلسی که میان رییس‌جمهور کرزی و اسحاق دار، وزیر مالیه‌ی پاکستان، دو روز پیش برگزار شد، رییس‌جمهور کرزی بر منافع و تهدیدات مشترک اشاره کرد و از این مقام پاکستانی خواست تا منافع مشترک دو کشور را برای مبارزه با تروریزم و افراط‌گرایی دریابند.
وزارت دفاع ملی در پی کشته شدن این سربازان ارتش، با صدور اعلامیه‌ای از یک حمله‌ی گروهی سازمان‌یافته که در آن شمار زیادی از طالبان پاکستانی نیز حضور داشتند، سخن گفت. رییس‌جمهور کرزی نیز در اعلامیه‌ای که از سوی دفتر ریاست‌جمهوری پخش شد، این حمله را شدیدا محکوم کرد و شجاعت این سربازان را ستود. هم‌چنان رییس‌جمهور یکبار دیگر از پاکستانی‌ها خواست تا همکاری «جدی و واقعی» را در راستای مبارزه با تروریزم با حکومت افغانستان روی دست بگیرد. این حادثه به حدی روی روان رییس‌جمهور کرزی اثر گذاشت که سفر رسمی‌اش را به سریلانکا به تعویق انداخت.
پیوند این همه حوادث با یک‌دیگر، به خوبی این مساله را روشن می‌کند که پاکستانی‌ها در برابر ادعای‌شان مبنی بر کشته‌شدن سربازان‌شان در خاک افغانستان، دست به انتقام‌جویی از سربازان افغان زدند و ابزار این انتقام جویی نیز همان‌گونه که بارها از سوی افغانستان ابراز شده است، گروه‌های تروریست‌اند که پایگاه‌های‌شان در خاک پاکستان قرار دارد. با آن‌که حکومت افغانستان وعده سپرده بود تا اقدامات لازم را برای تحقیق جدی ادعای پاکستانی‌ها در رابطه به کشته شدن سربازان‌شان در خاک افغانستان، روی‌دست ‌گیرد، اما چنین به‌نظر می‌رسد که پاکستانی‌ها از هر فرصتی برای استفاده از ترور به‌عنوان بخش بزرگی از استراتژی‌شان برای نفوذ بر سیاست‌های افغانستان استفاده می‌کنند.
با آن‌که به اساس توافق ترکیه میان افغانستان و پاکستان، حکومت پاکستان وعده سپرده بود که برای تروریستان از خاک کشورش اجازه نخواهد داد تا امنیت افغانستان را مختل کنند، اما این اقدام پاکستانی‌ها، ادعای افغانستان را مبنی بر استفاده‌ی پاکستان از تروریزم به‌عنوان ابزار سیاست خارجی‌اش تایید می‌کند و نشانگر حمایت نظام‌مند پاکستان از تروریزم است. این رویداد می‌تواند زنگ خطری را نیز در نزدیکی گوش جامعه‌ی جهانی و به‌ویژه امریکا نیز یکبار دیگر به صدا بیاورد تا در زمینه‌ی اختصاص منابع‌شان به پاکستان برای مبارزه با تروریزم، بازنگری کنند و با کمک‌های‌شان به پاکستان که به هدف محو تروریزم صورت می‌گیرد، به ریشه‌های تروریزم آب نریزند و به نگرانی‌های بر حق افغانستان توجه کنند.

اشتراک گذاري با دوستان :