گفتگوی ویژه با مسوول هماهنگی برنامه‌های سفارت امریکا در کابل

- گفتگو‌کننده: پرویز کاوه، قسمت اول

۸صبح: برخی از افغان‌ها در باره تحقیقی که از سوی اداره سیگار در مورد وزارت صحت عامه افغانستان صورت گرفته بود، آگاه‌اند، شما احتمالا در داخل سفارت و برنامه‌های خود مکانیزمی برای نظارت از پروژه‌های اجرا شده در داخل افغانستان دارید. فرق میان ارزیابی تیم شما و سیگار در چی هست و سیگار به کی گزارش می‌دهد، هم چنین چه تفاوتی میان گزارش‌های خود و گزارش سیگار دریافته‌اید؟
یاماشیتا: گزارش‌ها یکی هستند. سیگار بر علاوه‌ی کسانی‌که ما معمولا با آن‌ها رابطه مسقیم داریم، از دیگران هم مصاحبه گرفته است. به‌نظر من چیزی‌که این‌جا بسیار مهم است، این است که سیگار یک اداره مستقل است، مستقل از بخش کمک‌های توسعه جهانی و مستقل از سفارت. آن‌ها مستقیما به کنگره گزارش می‌دهند و مسوول شفافیت در مصرف بیلیون‌ها دالر پول مالیه‌دهندگان می‌باشند. فکر کنید که سیگار به گنگره جوابگو است، ما به قوه اجراییه جوابگو هستیم. با این حال ما هر دو، منافع مشترک داریم. مهم‌تر این‌که ما هر دو، جوابگوی کامل تنظیم تمام کمک‌های امریکا هستیم.

برای ما در افغانستان سه اولویت وجود دارد. چیزی‌که بسیار مهم است حفظ سطح بالایی از کمک‌ها است که در این سه بخش، صحت، معارف و بهبود وضعیت زنان، مصرف شود. فکر کنم همه ما می‌دانیم کمک‌های مالی چنان‌که حالا در بلندترین سطح قرار دارد، باقی نمی‌ماند و به سطح پایین‌تری کاهش می‌یابد. با این حال ما تعهد داریم که در این سه عرصه برای مدت طولانی تا زمانی‌که در این کشور حضور داریم، کمک‌های ما ادامه می‌یابد.

 

۸صبح: خوب، یافته‌های شما از وزارت صحت عامه چیست؟ آن‌گونه که ما می‌دانیم کمک‌های سفارت ایالات متحده و کمک‌های سازمان کمک‌های توسعه جهانی ایالات متحده به وزارت صحت عامه ادامه می‌یابد، در حالی‌که گزارش‌های سیگار بیانگر چیزی متفاوت است.

یاماشیتا: فکر نمی‌کنم که تفاوت وجود داشته باشد. شاید اختلاف اندک در نوع نگرش و زاویه دید سیگار باشد، اما سیگار نگفته که کاملا کمک‌ها به وزارت صحت عامه قطع شود، بلکه گفته که قبل از این‌که به کمک‌های‌تان ادامه دهید، به این و آن موارد توجه کنید. با در نظرداشت این وضعیت، پیش از این‌که از رویکرد مالی گپ بزنیم، رویکرد سیاسی حکومت ایالات متحده به ما یک روحیه قوی می‌دهد و آن این‌که حمایت از بهبود خدمات صحی و دسترسی به خدمات صحی، یکی از اولویت‌های مهم ما است. برای بهتر ساختن اهداف خود در افغانستان، ما تصمیم مثبت داریم و برنامه‌های صحی را حمایت می‌کنیم. وزارت صحت عامه تامین‌کننده اصلی و اساسی خدمات صحی است. لذا ما با وزارت صحت عامه کار می‌کنیم. تصمیم این کمک‌ها پیش از این‌که به موارد مالی و بودجه‌ای رابطه داشته باشد، به یک تصمیم سیاسی بستگی دارد. وقتی این کار را کردیم، خطرات احتمالی را شناسایی می‌کنیم. اجازه بدهید که بگویم احتمال خطر در تمامی نقاط جهان ممکن است، حتا در کشورهای در حال توسعه. اگر احتمال خطر وجود نداشته باشد، نهاد کمک‌های توسعه جهانی ایالات متحده آن‌جا نیست. چون نهادها ضعیف است، احتمال خطر وجود دارد. ما این را می‌فهمیم. سوال دوم این است که شما چی بکنید و ما چی بکنیم تا خطرات احتمالی را به حداقل برسانیم و به پیش برویم. چیزی‌که ما می‌کنیم، این است که مطمین شویم کمک‌ها، خدمات صحی را به‌خصوص به زنان و کودکان فراهم سازد. تمرکز بیشتر ما این است تا خطرات را به حداقل برسانیم. اگر شما در یکی از دفاتر کمک‌های توسعه‌ای ما بروید، افراد زیادی را می‌بینید. شمار زیاد کارمندان ما مصروف بررسی نمبر، بررسی پروژه، بررسی گزارش‌ها و بررسی موضوعات مالی هستند. این کارها را انجام می‌دهیم تا مطمین شویم چیزی‌که ما می‌خواهیم، همان خواهد شد.

 

۸صبح: ما حال می‌بینیم که به اندازه کافی تاسیسات در سراسر کشور به‌منظور تامین خدمات صحی ایجاد شده است. این را نیز درک می‌کنیم که بهبود خدمات صحی در افغانستان یک امر حیاتی است. اما برخی نگرانی‌ها میان مردم وجود دارد که بخش صحی بهبود نخواهد یافت، مگر این‌که کمک‌های درازمدت جامعه بین‌المللی شامل ایالات متحده در این بخش ادامه یابند. بنابرین شما برای مردم افغانستان اطمنیان می‌دهید که حمایت خود را از بخش صحت ادامه می‌دهید تا وزارت صحت عامه بتواند خدمات صحی خود را با توجه به کمک‌های که دریافت می‌کند، ادامه دهد؟
یاماشیتا: برای ما در افغانستان سه اولویت وجود دارد. چیزی‌که بسیار مهم است حفظ سطح بالایی از کمک‌ها است که در این سه بخش، صحت، معارف و بهبود وضعیت زنان، مصرف شود. فکر کنم همه ما می‌دانیم کمک‌های مالی چنان‌که حالا در بلندترین سطح قرار دارد، باقی نمی‌ماند و به سطح پایین‌تری کاهش می‌یابد. با این حال ما تعهد داریم که در این سه عرصه برای مدت طولانی تا زمانی‌که در این کشور حضور داریم، کمک‌های ما ادامه می‌یابد که می‌تواند ۳۰ سال، ۵۰ سال و یا ۷۰ سال را در بر بگیرد.

 

۸صبح: این بخش‌ها که‌تنها بخش‌های ملکی هستند. در بخش‌های نظامی چی؟
یاماشیتا: در بخش نظامی آن‌ها برنامه‌ها و کمک‌های مالی به‌خصوص خود را دارند. ما نمی‌دانیم که شامل موارد صحی هم می‌شود یا نه، زیرا این یک موضوع کاملا متقاوت است. اما این کمک‌ها فقط برای بخش ملکی می‌باشد. صحت، معارف و بهبود وضعیت زنان.

 

۸صبح: یکی از سوال‌هایی که همیشه افغان‌ها از ایالات متحده و حمایت‌های ایالات متحده می‌پرسند، دادن پروژه‌ها و قراردادها به شرکت‌های مختلف می‌باشد که بعدا این شرکت‌ها با سایر شرکت‌ها قراردادهای فرعی می‌بندند که در آخر هزینه بسیار ناچیزی مصرف پروژه اصلی می‌گردد و متباقی پول، صرف سایر مصارف اداری شرکت‌ها می‌شود. از چنین قراردادها چگونه نظارت می‌کنید؟
یاماشیتا: بیایید فکر کنیم که مصارف اداری کدام هزینه‌ها را در بر دارد و هزینه برنامه‌ها چگونه است. اجازه بدهید بگویم هزینه‌های اداری شامل کرایه، مصارف وسایل حمل‌ونقل و معاش کارمندان که به‌صورت غیرمستقیم پرداخته می‌شود، می‌باشد. این بسیار آسان است که در بخش صحی صحبت شود، چون فرق‌گذاری آسان است. مصارف اداری در برگیرنده هزینه‌هایی ‌است که در بخش مالی و خصوصی صرف می‌شود و مصارف برنامه شامل پرداخت هزینه برای پرستار‌ها و امثال آن می‌شود. ما مصارف این دو را جدا می‌کنیم. می‌توانم بگویم که این جداسازی بستگی به هریک از پروژه‌ها دارد.
شاید ۲۵ تا ۳۰ درصد مصارف شامل مصارف اداری و متباقی شامل مصارف خود برنامه ‌شود. خوب، ما به‌خاطر چی این پول را می‌پردازیم؟ ما قابله‌ها را آموزش می‌دهیم تا بهبود در روند تولد یک طفل به‌میان بیاید. وقتی من می‌گویم آموزش، اجازه بدهید بگویم که ما صدها قابله را آموزش می‌دهیم. ما نیاز به کرایه مرکز آموزشی داریم و ما نیاز داریم تا اساتید را آموزش بدهیم تا آن‌ها قابله‌ها را آموزش بدهند. سپس ما نیاز به مواد داریم که تمام این موارد شامل مصارف آموزش می‌شود.
بر علاوه ما باید به قابله‌ها پول بدهیم که شامل هزینه‌های برنامه می‌شود. حالا مادر و فرزند این پول را نمی‌گیرند، اما سودش را می‌برند. از این مشهودترش این‌که برای خرید دوا پول پرداخت می‌کنیم و وزارت صحت عامه آن را توزیع می‌کند. کسی‌که مریض است از این دوا استفاده می‌کند که این سود بسیار اشکار این برنامه است. بدون کمک مالی ممکن است دوا خریداری نشود. لذا مصارف متعدد و متفاوت می‌باشد.

 

۸صبح: در بخش بازسازی سوال قرارداد فرعی وجود دارد و مردم افغانستان می‌گویند که شرکت‌های مختلف هزینه واقعی را مصرف نمی‌کنند، چون منابع مالی توسط پیمان‌کارهای فرعی ضایع می‌شود.
یاماشیتا: خوب اگر واقعا به پیمان‌کارهای فرعی دیده شود، اجازه بدهید یک کلینیک صحی را مثال بزنم. می‌خواهیم چندین کلینیک صحی ایجاد کنیم و به‌خاطر این کار ما قرارداد با چندین شرکت انجام نمی‌دهیم، بلکه یک شرکت را انتخاب می‌کنیم که قبلا تجربه در زمینه ساختن کلینیک در افغانستان یا در جهان داشته باشد. ساختن یک کلینیک بسیار پیچیده است به خاطری‌که ما باید بدانیم در منزل اول چه باشد و به‌طور مثال یک مریض وقتی داخل کلینیک می‌شود در نخست باید چی را ببیند و کجا برود. چرا باید برخی چیزها در جلو باشند و برخی چیزها در عقب؟ باید جای امبولانس در نظر گرفته شود. باید عملیات خانه در نظر گرفته شود. یعنی مرحله اول اینست که چطور می‌شود یک کلینیک را طراحی کرد. مرحله دوم شامل توجه خاص است، یعنی در برخی موارد یک دیوار ضخیم باید ساخته شود و در برخی حالات باید یک دیوار نیمه ساخته شود و در برخی موارد هیچ نیازی به دیوار نیست. موقعیت و اندازه کلکین‌ها بسیار مهم است که تاثیر خاص خود را بر مریضان دارد. در مجموع شرکت تمام این موارد را به خوبی می‌داند و سپس شرکت‌های ساختمانی دیگر را که می‌شناسد، استخدام می‌کند، که ممکن این شرکت‌ها یکی باشند و یا چندین تا. این بستگی به بخش‌های مختلف کشور دارد. ممکن است یک شرکت در شمال، مزار و یک شرکت در جنوب، قندهار نیاز باشد و ممکن است چند شرکت هم‌زمان نیاز باشد. این شرکت‌ها نیاز به نیرو امنیتی دارند و آن‌ها باید محافظ استخدام کنند. آن‌ها باید مواد خریداری کنند، سمنت خریداری کنند که هر کدام این‌ها نیاز به قراردادهای فرعی دارد. یک قرارداد چندین قرارداد دیگر نیاز دارد و هر قرارداد فرعی نیاز به قرارداد دیگر دارد….
ادامه دارد

اشتراک گذاري با دوستان :